Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7702 K.2019/2896

Taraflar arasındaki itirazın iptali- kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kaldığından davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, maliki oldukları taşınmazda davalının kiracı olarak oturduğunu, davalı kiralananı kullandığı halde kira bedellerini ödememesi sebebiyle aleyhine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamını, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu dükkanda çıkan yangın sonrası dükkanı tahliye ettiğini, başlatılan takiplerin mükerrer olduğunu, borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra taşınmaz tahliye edildiğinden, davalının dava açılmasına sebebiyet verdiği gözetilerek, dava konusuz kaldığından reddine, yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesine göre; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” düzenlemesi yer almaktadır. Davanın konusuz kalması halinde, Mahkemece, yargılamaya devam edilerek, tarafların delilleri toplanmalı, davalının dava açılmasına sebebiyet verip vermediği araştırılarak, ortaya çıkacak sonuca göre, yargılama giderleri ve vekalet ücreti hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin eksik soruşturma ile davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; Dava açılırken nisbi harca tabi olan işlerde davanın reddine karar verilmesi veya, davanın konusuz kalması üzerine esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hallerinde maktu karar ve ilam harcı alınması gerekirken, nisbi harca hükmedilmesi doğru olmamıştır.