Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8063 K.2019/3747

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; ... Mahallesi, 564 parsel numarasındaki 9.782 m²'lik kayıtlı taşınmazın maliki olan ... kayyımı olduklarını, söz konusu taşınmazın zemininin 86,97 m²'sinin konut yapılmak suretiyle davalı tarafından kullanıldığının tespit edilmesi üzerine davalı tarafla aralarında kira sözleşmesi imzalandığını, davalının 185,75-TL'lik ödemesinden sonra başkaca ödeme yapmadığını beyan ederek 21/06/2011-20/06/2013 tarihleri arasında 2 yıl için toplam 2.562,25-TL tutarındaki kira alacağının dönem sonlarından itibaren işleyecek kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile; davalının 21/06/2011-20/06/2013 tarihleri arasındaki toplam 2.562,25-TL kira borcunu ödemediğinden, 2.562,25-TL'nin dava tarihi olan 13/08/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içince davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 sayılı TBK'nun 117.maddesinde "borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olur." hükmü mevcuttur.

Taraflar arasında düzenlenen 21/06/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 2. maddesinde “ yıllık kira bedeli net olup aylık ve her ay peşin olarak ilgili olduğu ayın sonuna kadar kiraya verenin belirleyeceği banka hesabına yatırılır” hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmenin ilgili maddesinde kira bedelinin aylık ve peşin olarak ilgili olduğu ayın sonuna kadar ödeneceği belirlendiğinden ve buna göre her ay başlangıcı itibariyle bir önceki ayın kira alacağı muaccel olacağından faiz başlangıcının da kademeli olarak işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.