Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8182 K.2018/191

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının 01.01.2014 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğunu, dava konusu taşınmaza sahibi olduğu ... isimli şirketin işyeri olarak ihtiyacı olduğunu belirterek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olmadığını, davacının şirket ihtiyacı için dava açamayacağını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davadan feragat edildiğinden davanın reddine ve AAÜT hükümleri gereğince 5.762 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde “Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur. Bu madde yargı mercileri tarafından hesaplanan akdi avukatlık ücreti sözleşmelerinde uygulanmaz.” hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; davacının, 19.04.2016 tarihli ön inceleme aşamasından önce 15.04.2016 tarihli feragat dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiği, böylelikle ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar uyuşmazlığın feragat nedeniyle sona erdiği anlaşılmaktadır.

O halde; mahkemece; karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca davacı lehine tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısı oranında 2.881 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.