Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8590 K.2019/4837

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava; davacı aleyhine, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, davalı tarafından davanın reddi istenmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı tarafın ...İcra Müdürlüğünün 2012/4394 E. sayılı dosyasında talep edilen 3.940,39 TL bedelin 2.820,86 TL sinden borçlu olmadığı tespitine ve 1.118,53 TL borcunun bulunduğuna dair karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafın temyizi yönünden;

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK'un 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL ye çıkarılmıştır.

Hüküm; davacı yönünden, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz isteminin REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı tarafın temyizi yönünden ise;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, karar vermek gerekmiştir.