Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8809 K.2019/6584

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile aralarında 03/09/2010 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin 5. maddesinde yıllık kira artışlarının üfe ve tüfe ortalaması alınarak belirleneceğinin kararlaştırıldığını, davalının artışlı faturaları kabul ettiği halde artış miktarlarını ödemediğini, davalı aleyhine fark kira bedellerinin tahsiline yönelik başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamını, icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı satın alacağı için kira bedelinin fahiş miktarda kararlaştırıldığını ancak davacının taşınmazı satmaktan vazgeçtiğini, kiralananın iskanı olmadığından Belediye ve diğer resmi kurumlarla sorun yaşadığını, davacının sözleşmede kararlaştırılan artış hükmüne göre artırım yapmadığını, faiz miktarının da nasıl hesaplandığının belli olmadığını bildirerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Bakırköy 9. İcra Müdürlüğü'nün 2014/944 Esas sayılı dosyaya yapılan itirazın iptali ile 81.729TL asıl alacak, 5.902.61TL faiz olmak üzere toplam 87.631,61TL olarak devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının kira bedeline yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taraflar arasında 03/09/2010 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda, uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 5. maddesinde " 1. yıl asgari aylık kira parası 50.000TL +KDV' dir. 2. yıl asgari aylık kira parası birinci kira yılı parasının ÜFE+TÜFE'nin yarısının ilavesi ile bulunan meblağ+KDV' dir. 3-4-5.yıllarda da bir önceki yılın kira paraları ikinci yıla uygulanan (ÜFE+TÜFE=yarısı ) oranında artış uygulanarak ödenecektir.

Kira bedellerinin %50'sine tekabül eden 25.000TL +KDV, Gül İnşaat A.Ş.'nin hesabına ödenecektir. " hususları düzenlenmiştir. Sözleşmeyle bağlılık ilkesi gereği, bu artış şartı tarafları bağlayacak olup, davalı kiracı yenilenen her kira dönemi için artış şartına uygun kira bedelini ödemekle yükümlüdür. Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalarda davacı tarafından düzenlenen fatura tutarlarının esas alındığı anlaşılmıştır.

Bu durumda Mahkemece sözleşmede yazılı artış oranı esas alınarak, talep edilen 02/04/2012- 06/01/2014 arasına ilişkin dönemde, kira sözleşmesinde bulunan artış oranına göre kira bedeli hesaplanmak suretiyle kira miktarları tespit edilip, ödenen kira bedellerinin mahsubu ile kalan miktar belirlenerek ve taraflar arasında görülen ve 30/03/2016 tarihinde kesinleşen Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/288 Esas - 2014/1116 karar sayılı dosyası kapsamı da gözetilerek sonucuna göre alacak talebi ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup,

bozmayı gerektirmiştir.

3-)Davacının icra inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinin 2. fıkrası gereğince, icra tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kötüniyetli olması ise yasal koşul değildir. İcra tazminatı, aleyhindeki icra takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Olayımızda; takip konusu kira alacağı kira sözleşmesinde açıkça yazılı olup, davalı borçlu ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumdadır. Bu nedenle alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü ile İİK'nun 67. maddesi gereğince kabul edilen kira alacağı talebi yönünden davacı yararına icra inkar tazminatı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı tarafın icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.