Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8821 K.2018/1600

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava konusu taşınmazı 20.09.2010 tarihinde satın aldığını, eski malik ile davalı arasında 20.06.2009 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, 07.05.2014 tarihli ihtarname ile süre sonunda kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin ve dava konusu taşınmazın kendi ihtiyacı doğrultusunda yeni bir perakende market mağazası olarak kullanılacağından kiralananı tahliye etmesi gerektiği hususunu ihtar etmesine rağmen tahliyeye yanaşmayan davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının dava konusu taşınmazdan ihtiyaç nedeni ile tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 43/1. maddesi uyarınca yıllık kira bedeli tutarı harca esas alınır. Davacı tarafından dava tarihi itibariyle yıllık kira bedeli 366.504.-TL olarak gösterilmesine rağmen Mahkemece, eksik karar harcına hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.