Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/9085 K.2018/6024

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası hakkında Yargıtay 6. Hukuk Dairesince 25.11.2014 gün ve 2014/8770 Esas- 2014/12960 Karar sayılı bozma ilamına karşı ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK.'nun 373. Maddesinin 5. fıkrası uyarınca dava dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Yerel mahkeme kararının davacılar ve davalı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesince 25.11.2014 gün ve 2014/8770 Esas- 2014/12960 Karar sayılı kararı ile hükmün faiz yönünden TBK 120/2 uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, tarafların tacir olması nedeniyle akdi faizi TTK' nın 8/1 maddesi uyarınca serbestçe belirleyebilecekleri, TBK' nun 120/2 maddesi sınırlamasının tacirler için uygulanamayacağı, ilk bozma kararı gereği bozma ilamına uyularak faize hükmedildiği gerekçesiyle aylık %12 işlemiş faiz uygulanması gerektiği belirtilerek bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir. Direnme kararı süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Yargıtay 6. Hukuk Dairesince “...01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki 6101 Sayılı Kanun'un 7. maddesinde, Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddelerinin görülmekte olan davalarda da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesi gereğince, uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.

Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık faiz oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz.Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faizi oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir.

Bu durumda icra takibine konu edilen temerrüt faizi konusunda davanın halen derdest olması sebebiyle 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 120. maddesi çerçevesinde değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi yönünden hükmün bozulması gerekmiştir...” gerekçesi ile verdiği bozma kararına karşı mahkemece “ arafların tacir oluşu, işin her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili bir kira ilişkisinden kaynaklanması,bu durumda kira sözleşmesinin ticari iş niteliğinde bulunması ve sözleşme ile belirlenen faiz oranının bu ihtilafta uygulanmasında yasal olarak bir engel bulunmaması dikkate alınarak...” gerekçesi ile direnilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 8/1 maddesinde "ticari işlerde faiz oranı serbestçe belirlenebilir" 4/1. maddesinde "Her iki tarafında ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır", düzenlemeleri bulunmaktadır. Olayımızda davanın her iki tarafı da tacir olup, davanın sebebini oluşturan taşınmazda da davalının ticari faaliyetinde kullanmak üzere kiralanmıştır. Taraflar tacir olup sözleşme ile faiz oranı serbestçe kararlaştırılabilir.

Bu nedenle tarafların tacir oluşu dikkate alınarak TBK' nun 120. maddesi uyarınca faizi serbestçe kararlaştırabileceği bu defaki incelemeden anlaşılmakla, yerinde bulunmayan davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/4. maddesi uyarınca ONANMASINA, 9.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,