Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/9181 K.2019/5802

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının 2. Organize Sanayi Bölgesinde bulunan fabrika binasını kendisinden kiraladığını, taşınmazı kısa bir süre kullandıktan sonra tahliye ettiğini, ancak davalının hem kullanırken hem de tahliye esnasında taşınmaza, teferruat ve mütemmim cüzlerine zarar verdiğini, mecurda meydana gelen zarar ve ziyanın tespiti için Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinde 2012/46 D.iş sayılı dosya ile tespit yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 61.500,00TL zarar bedelinin avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacı ile bahse konu iş yerinin 6 aylık süre ile kiralanması konusunda anlaştıklarını, ancak davacının mecuru kullandırmadığını, Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinde 2012/43 D.iş sayılı dosyasında mecurun kullandırılmadığına dair tespit istediklerini, davacının binanın yapısını büyüteceğinden bahisle inşaata başladığını, binanın kullanılamaz hale geldiğini, kendisinin üretim ve sevkiyatının durduğunu, inşaata dolan su sebebi ile kendisine ait makine ve ahşap malzemelerin zarar gördüğünü, bu sebeple mecurdan taşınmak zorunda kaldığını, davacının; davalının, kırıp döktüğünü söylediği işlerin tamamının tadilat projesi kapsamında davacının yürüttüğü çalışmanın bir sonucu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; kiracının kiralayanı tahliye ederken 2012/43 D.iş ve 2012/46 D.iş sayılı dosyaları ile tespit edildiği üzere kiralanan taşınmazda birtakım zararlar meydana getirdiğini, elektrik tesisatına zarar verildiği birtakım eşyaların kırıldığı ve kayıp olduğunun tespit dosyaları ile anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne davalının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 61.500,00 TL tazminatı davacıya ödemesine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- 6098 Sayılı TBK’nun 316. maddesi (BK’ m. 256) hükmü uyarınca; kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. maddesi ( BK m. 266) gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı, sözleşmeye uygun olağan kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda dava; Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/46 D.iş sayılı dosyası dayanak gösterilerek açılmış olup mahkemece iş bu delil tespiti raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Tespit dosyasında alınan rapor davalı tarafa tebliğ edilmemiş, davalı da cevap dilekçesinde tespit raporunu kabul etmediğini beyan etmiştir.

Delil tespiti isteyenin haklarını korumak içi zorunluluk varsa veya acele hallerde mahkemece karşı tarafa tebligat yapılmadan delil tespiti yapılabilir, ancak bu durumda mahkemece delil tespiti tutanağının ve bilirkişi raporunun bir sureti derhal karşı tarafa tebliğ edilmelidir. Ancak tebligat yapılmış olsa bile somut olayda olduğu gibi cevap dilekçesinde kabul edilmemiş delil tespiti raporuna dayanılarak hüküm verilmesi kanuna aykırılık oluşturur.

O halde mahkemece; gerekirse taşınmaz başında keşif yapılarak, konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişilerden oluşan bir heyetten delil tespitine yapılan itirazlar da değerlendirilerek normal kullanımdan kaynaklı yıpranmalar dışında hor kullanma bedellerinin belirlenip yıpranma payı da düşülüp hor kullanma bedeline hükmedilmesi gerekirken itiraza uğrayan tespit raporu hükme esas alınarak, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.