KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2017/9838 E., 2019/5971 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2019
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, dava dilekçesinde özetle; davalı ile kira sözleşmesi imzalandığını ancak davalının kira bedelinin bir kısmını ihtarlara rağmen ödemediği belirtilerek ödenmeyen kira bedelinin, kullanım giderlerinin ve gecikme bedelinin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.
Mahkemece, davacı tarafın duruşmadan haberdar olmasına rağmen duruşmaya katılmaması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına ve ardından işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davacı tarafça vekalet ücreti bakımından temyiz edilmiştir.
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin "davanın açılmamış sayılması başlıklı" 7/1. maddesine göre; “Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise, tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre, hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.”
Bu itibarla; mahkemece, davada kendini vekille temsil ettiren davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2017/9838, K. 2019/5971, 1 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama