Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/9893 K.2018/6202

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; maliki olduğu ..., ...

Sokak 12 nolu binada yer alan iki ayrı işyerini 01.08.2008 tarihinde imzalanan iki ayrı kira sözleşmesi ile 875 'er TL net kira bedeli karşılığı davalı şirkete kiraladığını, davalı şirketin iki kiralanana ilişkin kira bedeli olan 1.750 TL üzerinden 2009 yılı Mart ila Kasım aylarına ait 15.750 TL kira bedelini ödemeden 30.11.2009 tarihinde kiralanan işyerlerini terk ettiğini belirterek 2009 yılı Mart ve Kasım aylarına ait ödenmeyen toplam 15.750 TL kira bedelinin 30.11.2009 tarihinden başlamak üzere reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı;

davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 11.750 TL kira alacağı ile bu alacağa 30.11.2009 tarihinden itibaren işlemiş 3.129,50 TL yasal faiz olmak üzere toplam 14.879,50 TL 'nın davalıdan tahsiline , fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına yönelik temyiz edilmiştir.Davacı, dava dilekçesinde 15.750 TL kira bedelinin 30.11.2009 tarihinde başlamak üzere reeskont faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 11.750 TL kira alacağı ile bu alacağa 30.11.2009 tarihinden itibaren işlemiş 3.129,50 TL yasal faiz olmak üzere toplam 14.879,50 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de asıl alacak miktarına da dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.