Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/1406 K.2019/7133

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile arasında 17.10.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi olduğunu, kiraya verene kira sözleşmesinin 9.maddesinde belirtilen 3.500,00 TL depozito bedeli ödendiğini ve halen geri alınmadığını, depozito bedelinin geri alınması için icra takibi başlatılması üzerine 6 ay sonra davalının itirazlarını bildirdiğini, bu durumun BK'nın 335.maddesine aykırı olarak " Kiralanın gözden geçirilmesi ve kiracıya bildirilmesi"ne aykırı olduğunu, kiralananı ne halde teslim alındı ise o halde teslim ettiğini,

20.08.2013 tarihinde teslim edilen taşınmazla ilgili olarak davalının 6 ay sonra taşınmazdaki hasarlara ilişkin ihtarının kabul edilemeyeceğini belirterek davalının İstanbul Anadolu 19.İcra Müdürlüğünün 2014/3799 sayılı dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının 20.10.2013 tarihinde sadece bir anahtarı teslim ederek taşınmazı tahliye ettiğini, taşınmazın tahliyesinden sonra bir takım hasarların tespit edildiğini, bu nedenle depozito bedelinin haklı olarak iade edilmediğini, bunun dışında Ekim ve Eylül 2013 aidat borçlarının ödenmediği ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, davalının İstanbul Anadolu 19.İcra Müdürlüğünün 2014/3799 sayılı dosyasına vaki itirazının kısmen iptali ile, davacı tarafın 1.386,88 TL alacağı olduğu anlaşıldığından bu miktar alacağın takip tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, alacak yargılamayı gerektirdiğinden % 20 icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Anılan karar 6. Hukuk Dairesinin 2015/8976 Esas, 2016/3508 Karar sayılı ve 28.04.2016 tarihli kararı ile “Davalı kiraya veren TBK 335 uyarınca yasanın aradığı sürede hasar bildirimi yapmamış olduğundan kiracıdan artık hasar bedeli talep edemez. Mahkemece bu husus dikkate alınarak davalı kiraya verenin hasar bedeline yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hasar bedelinin depozito alacağından mahsubuna karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin aidat ve ... faturalarına yönelik temyiz itirazlarına gelince. Mahkemece davalı kiraya veren tarafından ilgili site yönetimine ödeme yapılıp yapılmadığı sorulmamıştır.

Bu durumda Mahkemece kiraya verenin site yönetimine ödediği ve tahliye tarihine kadar kiracının sorumlu olduğu aidat miktarı belirlenerek, ödenen miktar kadar kiracıya rücu edebileceği hususu üzerinde durulup, yine ... faturası yönünden kiracının tahliye tarihine kadar sorumlu olduğu dönem belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile bu bedellerin depozito alacağından mahsubuna karar verilmesi de doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir. ” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra verilen 19/10/2017 tarihli son kararında; davanın kabulüne, davalının İstanbul Anadolu 19. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3799 Esas sayılı takip dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına, asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatı olan 700,00 TL'nin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, depozito bedelinin iadesine amacıyla davalı aleyhinde başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının faize yönelik temyiz nedenlerine gelince,

HMK 26.maddesi hükmüne göre mahkeme, tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Açılan bir davada hakim istenilenden fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Taleple bağlılık ilkesi, talep edilmeyene karar vermeme, talep edilenden fazlasına karar vermeme ve talep edilenden farklı bir şeye karar vermeme biçimlerinde mahkeme kararının sınırları belirler şekilde karşımıza çıkmaktadır. Mahkemece dava dilekçesine bakılarak tespit edilecek bu sınırlar, talep edilen hukuki sonuçtur.

Somut olaya gelince, davacı tarafından kira sözleşmesi uyarınca verilen 3.500,00 TL depozito bedelinin iadesi amacıyla davalı aleyhinde icra takibi başlatıldığı, 14.02.2014 tarihli icra takibinde talebin, 3.500,00 TL olan asıl alacak ile sınırlandırıldığı, ayrıca işlemiş faiz talebinde bulunulmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan raporda ise, 17.10.2012- 20.04.2014 tarihleri arasındaki dönem için faiz hesabı yapılarak, davacının bu dönem için 423,84 TL depozito faizi bakımından alacaklı olduğu belirlenmiş, dava konusu depozito alacağı, faiz bedeli de dahil edilerek hesaplanmıştır. Davacının icra takibinde bu yönde bir talebi olmadığı gibi taraflar arasındaki kira sözleşmesinde depozito bedelinden faiz talep edilemeyeceği açıkça düzenlenmiştir.

O halde mahkemece, davacının faiz talebinde bulunmadığı gözetilerek depozito alacak miktarının belirlenmesi gerekirken taleple bağlılık kuralına aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.