Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/1682 K.2019/7721

Taraflar arasındaki kira alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesinde; ...

Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği tarafından mülkiyeti Hâzine'ye ait Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servis girişinde bulunan 171 ada, 50 parsel sayılı taşınmazın 08.11.2013 tarihli kira sözleşmesi ile büfe, kantin, kafeterya, çay ocağı ve bahçeli olarak kullanılmak üzere davalı ...'e 3 yıllığına 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verildiğini; kira bedelinin yıllık 4 eşit taksitte ve her dönem peşin ödenmesinin kararlaştırıldığını, ilk 3 aylık kira bedeli olan 51.000.-TL'nin sözleşme yapıldığı tarihte peşin ödendiğini;

ancak, davalının söz konusu taşınmazın 3. kira bedelini 08.05.2014 tarihinde ve sonraki 3. aya ilişkin 4. kira bedelini 08.08.2014 tarihlerinde vadelerinin geçmesine rağmen ödemediğini; davalıya 11.9.2014 ve 23.9.2014 tarihli borçlarını ödemesine dair yazılar gönderildiğini, ödeme olmayınca sözleşmenin 14. maddesi gereğince kira sözleşmesinin idarece tek taraflı olarak feshedildiğini belirterek;

davalının ödemesi gereken 5. ve 8 ay kira bedeli toplamı 102.000.-TL asıl alacak, sözleşmenin 3. maddesi gereği 6.379.-TL gecikme zammı ve sözleşmenin 14. maddesi gereğince 204.000.- TL cari yıl kira bedeli tazminatından oluşan toplam 312.379.-TL alacağın sözleşmenin feshedildiğinin davalıya tebliğ edildiği 20.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının ödenmeyen 08.05.2014 vade tarihli 51.000.-TL ve 08.08.2014 vade tarihli 51.000.-TL olmak üzere toplam 102.000.-TL kira alacağının vade tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ihtarname tebliğ tarihine kadar işlemiş faiz alacağına yasal faiz uygulanması talebi ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesini yapan Dairemizin, 03.04.2017 tarih, 2017/2006 esas, 2017/4484 karar sayılı ilamı ile "Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı vekilinin gecikme zammına ilişkin temyiz itirazlarına gelince.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ilişkin ve görülmekte olan davalara da uygulanacak olan 120. maddesi hükmü uyarınca sözleşmede kararlaştırılacak yıllık temerrüt faiz oranı 3095 sayılı kanun hükümlerine göre belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşmadıkça geçerlidir. Yapılan bu yasal düzenleme ile TBK’nun 120. maddesindeki sınırlamaya tecavüz eden faiz oranları batıl kabul edilmiştir.

TBK'nun 117. maddesine göre “borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlenmiş ise bu günün geçmesi ile borçlu temerrüde düşmüş olur” ve 6183 Sayılı Kanun'un 51. maddesi " kamu alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren her ay için %1.40 yıllık %16.80 oranında gecikme zammı uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Somut olayda; Davada dayanılan 08.11.2013 düzenleme tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmenin 3. maddesinde, vadesinde ödenmeyen kira bedellerine, 21/7/1953 tarihli ve 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un 51 inci maddesi gereğince belirlenen oranda gecikme zammı uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Bu düzenleme özünde temerrüt faiz oranının tespit edilmesine ilişkindir. Davacı dava dilekçesinde 6183 Sayılı Yasanın 51. maddesi uyarınca gecikme zammı talep ettiği halde mahkemece 6183 Sayılı Yasanın 51. maddesi yerine yasal faize hükmedilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır."gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile davacının ödenmeyen 08.05.2014 vade tarihli 51.000,00 TL ve 08.08.2014 vade tarihli 51.000,00 TL olmak üzere toplam 102.000,00 TL kira alacağının, vade tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ihtarname tebliğ tarihine kadar işlemiş faiz alacağına yasal faiz uygulanması talebi ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda,davacı dava dilekçesinde; 102.000 TL asıl alacak, 6.379 TL işlemiş gecikme tazminatı ile 204.000 TL cari yıl kira bedeli tazminatı talebinde bulunmuş; mahkemece, asıl alacağa ilişkin talebi kabul edilmiş, diğer iki kalem yönünden talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı tarafın temyizi üzerine, sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, bozma ilamının ikinci bendinde açıkça işlemiş gecikme zammı yönünden verilen hüküm davacı lehine bozulmuştur. Bozmaya uyduktan sonra bozma ilamına ayrı anlam

yüklenmek suretiyle, davacının işlemiş yasal faiz isteği olmasına rağmen, bu kez takip tarihinden sonra, talebi aşılmak suretiyle gecikme zammı uygulanmıştır. Davacının işlemiş gecikme zammı talebini reddetmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre, bozma ilamına göre karar verme zorunluluğu vardır.

Oysa ki, mahkemece, davacının talebiyle de bağlı kalınarak işlemiş gecikme zammı hesabı yapılması gerekirken,işlemiş gecikme zammı talebini tümden reddedip, takip tarihinden sonra yasal faiz yerine, gecikme zammı uygulanması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de,davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.