Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/209 K.2019/3035

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalıların babası olan müteveffa.... ile kardeş olduklarını, ortak muris....'nın ...'de yaşarken ve oğlu ....'in himayesinde iken 2004 yılı Eylül ayında hastalığının ilerlemesi üzerine davacının yanına gönderildiğini, muris....'nin akıl fonksiyonlarının tamamen, vücut fonksiyonlarının da tamamına yakınını kaybetmiş durumunda olduğunu, murisin sağlığında adına kayıtlı taşınmazın 13/08/2004 tarihinde davalılar murisi ...'in arkadaşı ....'a tapuda satıldığı,

15/10/2004 tarihinde iyiniyetli 3.kişi olduğunu tahmin ettikleri dava dışı ... adına satış suretiyle devredildiğini öğrendiklerini, 13/08/2004 tarihi itibariyle muris ....'nin hukuki ehliyetinin bulunmadığının kesin olduğunun İzmir 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/156 Esas sayılı dosyası ile belirlendiğini, anılan dosyada İsmail'in Esnaf Kefalet Kooperatiflerinden annesini borçlu göstererek kredi aldığını, annesinin rahatsızlığından faydalanan müteveffa İsmail'in önce annesi adına kredi alarak kullandığını, sonrasında da dava konusu evi sattığını, evin satışından murisin hesabına yapılan bir ödeme olmadığını,

tamamının İsmail'in uhdesinde kullanıldığını, taşınmazın bugünkü değerinin yaklaşık 160.000,00 TL olduğunu, eğer muvazaalı satış yapılmamış olsaydı taşınmazın yarısının davalılara, yarısının da davacıya ait olacağını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 80.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; muris ....'nin 03/08/2009 tarihinde vefat ettiğini, murisin taşınmazı 13/08/2004 tarihinde ölümünden 4 yıl önce sattığını ve dilediği şekilde tasarruf ettiğini, muris İsmail gibi davalıların da hiç bir menfaatinin söz konusu olmadığını, davalıların murisi ...'in satılan taşınmazın bedelinden bir istifadesi olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; murisin paraya ihtiyacı olmadığı, sosyal güvencesi ve emekli maaşı bulunduğu, satış bedelinden murisin hesabına yapılan bir ödeme olmadığı, tamamının davalıların murisi oğlu İsmail'in uhdesinde kaldığı kanaatine varıldığı, gayrimenkulün dava tarihi itibari ile değerinin 120.000,00 TL olduğu, muvazaalı şekilde satış işlemi yapılmamış olsa idi gayrimenkulün yarısının davacıya ait olacağı, davalı tarafın bu nispette sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, 60.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların müşterek murisi ...'nın 03.08.2009 tarihinde vefat ettiği, dava konusu taşınmazın ise muris....'nin sağlığında 13/08/2004 tarih ve 9978 yevmiye sayılı satış işlemi ile Yusuf Günaydınlar'a satıldığı, 15/10/2004 tarih ve 12732 yevmiye sayılı satış işlemi ile... tarafından ....'a satıldığı anlaşılmaktadır.

Davalıların ortak murisi İsmail Sarıca'nın ise 13/08/2004 tarih ve 9978 yevmiye sayılı satış işleminin tarafı olmadığı gibi, satışa konu bedelin ....'e ödendiği, onun uhdesine geçtiği de davacı tarafça ispatlanamamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece ispatlanamayan davanın reddi gerekirken, hukuki olmayan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.