Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/2320 K.2018/4227

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, ... Aile Mahkemesinin 13.06.2012 tarih 2010/395 Es. 2012/376 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine verilen aylık 350,00 TL nafaka miktarının 1.250,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 350,00 TL yoksulluk nafakasının 300,00 TL artırılması ile aylık 650,00 TL'ye çıkartılmasına ve dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2016/16142 Es. 2017/5148 Karar no ve 12/04/2017 tarihli kararı ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmediğinden anılan mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Söz konusu bozma ilamına mahkemece uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde; davanın kısmen kabulü ile; ... Aile Mahkemesinin 13.06.2012 tarih 2010/395 Es. 2012/376 Karar sayılı ilamı ile davacı lehine verilen aylık 350,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren 125,00 TL arttırılarak 475,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- ) Mahkemece, karar başlığında dava tarihi olarak 06.03.2015 yerine 11.07.2017 belirtilmiş ise de bunun maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.