Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/4786 K.2019/691

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kiracılık sıfatının tespiti davasına dair ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28/05/2015 tarihli ve 2015/266 E.-2015/497 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 21.02.2018 tarihli ve 2018/496 E.-2018/1440 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında 26.06.2009 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin yenilenerek devam ettiğini, davalı tarafından gönderilen ihtarname ile taşınmazın 31.03.2015 tarihinde boş olarak tesliminin istendiğini ancak taraflar arasındaki kira ilişkisinin devam ettiğini, bu nedenle de davalı kiraya verenin süre sonuna dayanarak tahliyesini isteyemeyeceğini belirterek kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının 31.12.2010 tarihinde taşınmazı boşalttığını, daha sonra 24.02.2011 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazı yeniden kiraladığını, sonraki dönemlerde sözleşmenin yenilerek 31.12.2014 tarihine kadar devam ettiğini, sözleşmenin 31.12.2014 tarihinde sona erdiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının 2886 Sayılı Kanuna tabi olduğu ve sözlemenin 31.12.2014 tarihinde son bulduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.02.2018 tarih ve 2018/496 E.-2018/1440 K. sayılı ilamı ile “ dava konusu taşınmaz ilk olarak 11.03.2008 başlangıç ve 31.12.2008 bitiş tarihli sözleşme ile davalıya 2886 sayılı Yasa kapsamında ihale ile kiraya verilmiş olup, sözleşme süresinin bitiminden sonra da taraflar arasında yenileme sözleşmeleri yapılmak suretiyle kira ilişkisi devam etmiştir.

Ancak dava konusu taşınmaz 31.12.2010 tarihinde tahliye edilmiş ve davalıya teslim edilmiştir. Sonrasında ise. 24.02.2011 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile yeniden davacıya kiralanmıştır. Davacı ve davalı arasındaki en son yapılan 24.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi önceki sözleşmenin devamı niteliğinde olmadığından ve taşınmaz 2886 sayılı Kanun'a göre kiraya verilmediğinden 2886 sayılı Yasanın 75.maddesi hükmünün uygulanması mümkün değildir.

Bu durumda kiraya veren ancak yasada belirtilen tahliye sebeplerinden birine dayanmak suretiyle sözleşmeyi sona erdirebilir. Çatılı işyeri olan kiralananın süre bitimi nedeniyle tahliyesi talep edilemeyeceğinden davacının kiracılık sıfatının devam ettiğinin kabulü ile muarazanın giderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine kararı verilmesi doğru görülmemiş " gerekçesi ile hüküm bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Bozma ilamımızda, davacı ve davalı arasındaki en son yapılan 24.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin önceki sözleşmenin devamı niteliğinde olmadığı ve taşınmazın 2886 sayılı Kanuna göre kiraya verilmediğinden 2886 sayılı Yasanın 75.maddesi hükmünün uygulanması mümkün olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de davalı vekili tarafından karar düzeltme dilekçesi ile birlikte ibraz edilen belgelerden, dava konusu taşınmazın, 24.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davacıya 2886 sayılı Yasa kapsamında ihale ile kiraya verildiği,

bu durumda, Mahkemece belirlendiği üzere sözleşmenin 31.12.2014 tarihinde sona erdiği anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.