Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2018/5145 K.2019/7983

Taraflar arasında görülen maddi ve manevi tazminat davasında ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararda bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Davalı ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı Kanunun 362. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 47.530 TL'ye çıkartılmıştır

Davalı ... yönünden istinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... yönünden temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde

Karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’nin 13. maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci

fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda bölge adliye mahkemesi tarafından davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olmasına rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.