Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/10362 K.2021/2028

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen abonelik tesisi davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacının 42 daireli apartmanın yöneticisi olduğunu, davacı yönetimin elektrik aboneliği için davalı şirkete müracaatta bulunduğunu ancak yüklenici tarafından iskan alınmaması nedeniyle bağımsız bölümlere elektrik bağlanmadığını ve abonelik işlemi yapılmadığını, bağımsız bölümlere elektrik aboneliği tesisi için öncelikle tedbir kararı verilmesi gerektiğini belirterek, taşınmazda bulunan yapının bağımsız bölümlerine elektrik aboneliği yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; ilgili mevzuat uyarınca 01/01/2013 tarihinden itibaren elektrik enerji dağıtım ve perakende satış faaliyetlerinin ayrı tüzel kişilikler altında yürütülmesinin zorunluluk arz ettiğini, ...bölgesindeki dağıtım şebekesinin işletilmesi faaliyeti ve bu faaliyetten doğan uyuşmazlıkların muhatabının ...Elektrik Dağıtım A.Ş. olduğunu belirterek, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince, bağımsız bölüm maliklerinin, kat malikleri kurulu kararı ile de olsa yönetime yetki vermesi ve site yönetiminin kat malikleri adına; bağımsız bölümlere geçici aboneliğe ilişkin dava açmasının ve bu şekilde açılan davaya muvafakat verilerek taraf teşkili sağlanmasının mümkün olmadığı, bu tür davaların bizzat kat malikleri tarafından açılması gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacının yöneticiliğini yaptığı apartmanın bağımsız bölümlerine geçici elektrik aboneliği tesisine ilişkindir. Mahkemece, karar gerekçesinde dosya ile ilgisiz şekilde “ortak alandaki asansörde meydana gelen zararın onarımı amacıyla harcanan bedelin tazmini için” her bir bağımsız bölüm malikinin dava açması gerekli olduğundan ve bu zorunluluğun yetki verilerek ya da yönetim kurulu kararına dayandırılarak giderilmesi mümkün bulunmadığından açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verildiğinin belirtilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/4. maddesi hükmü gereğidir.