Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/12041 K.2021/7069

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacılar tarafının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, anne ...'nın 04/11/2016 tarihinde normal doğum yaptığını, doktor tarafından 48 saat sunni sancı verilerek doğumun geciktiğini, doğum sırasında çocuğun kafasının vakumla çekilerek kafatasına zarar verildiğini, bunun sonucunda bebeklerinin beyin fonksiyonlarının zarar gördüğünü, emme fonksiyonun gerçekleşmediğini, doğal yollardan beslenemediğini, bu duruma sebebiyet veren davalı doktor ve davalı hastaneden 1.000 TL maddi ve 360.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiş olup; Bölge Adliye Mahkemesinin 2020/1006 E. 2020/1759 K. sayılı kararı ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bu kez karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, temyiz eden davacı aleyhine davanın reddine karar verilmiş ve kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalıların herbiri lehine 33.650,00.-TL ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa ki, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10.

maddesi'nin 4. fıkrasında. "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." hükmüne yer verilmiş olup aynı maddenin 3. fıkrasında.

"Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.", 13. maddesi’nin 1.fıkrasında “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7'nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” ve 13. maddesi’nin 2.fıkrasında "Ancak hükmedilen ücret,

kabul veya reddedilen miktarı geçemez." düzenlemelerine yer verilmiştir. Davalılar aleyhine açılan davada 1.000 TL maddi, 360.000 TL manevi tazminat talebinde bulunulmuş olup, bu iki talebin de reddine karar verildiğine göre, anılan yasal düzenlemeler gereğince reddedilen bu iki talep yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, değinilen bu yönler gözardı edilerek tek vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.