Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/2462 K.2021/3822

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 2011 Ağustos, Eylül, Ekim, Aralık ayları ve 2012, 2013, 2014, 2015 yılları arasında davalı kuruma gönderilen faturalarda mutabık kalınan dönemlere ilişkin önceden ödenen avans ödemelerinden yersiz yapılanlar için faiz işletildiği, teslim edilen faturaları Kurumun süresi içerisinde incelemeyerek kendi kusurundan dolayı faiz kesintisi yapmasının yerinde olmadığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000 TL'nin kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş. 15/01/2018 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 299.103,04 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, 299.103,04 TL alacağın dava tarihi olan 13/10/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf talebinin esastan reddine, davalının istinaf talebinin kabulüne, dava konusu toplam 299.103,04 TL alacağın; 30.000-TL kısmının 13/10/2016 dava tarihinden itibaren, 269.103,04 TL kısmının ise 15/01/2018 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ve hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazının incelenmesinde;

Dava; davacının hakedişinden avans artığı faizi olarak davalı kurumca yapılan 299.103,04 TL kesintinin faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkin olup, dosyanın incelenmesinde davacının, 2011 Ağustos, Eylül, Ekim, Aralık ayları ve 2012, 2013, 2014, 2015 yıllarında davalı kuruma gönderdiği fatura bedellerinin tamamına ilişkin kurumca avans ödemesi yapıldığını, faturaların incelenmesi tamamlandıktan sonra ise mutabık kalınan miktara göre fazla ödenen avansa ilişkin 299.103,04 TL tutarındaki faizin davacının hakedişinden kesildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, kurumun kendi kusuruyla fatura incelemesini geç tamamlamasından ötürü faiz isteyemeyeceği ve bu nedenle davanın kabulüne dair kanaati yerinde olmuş ise de, dava dilekçesiyle kesinti tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına rağmen, dava konusu miktarın dava ve ıslah tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verildiği görülmektedir.

Oysa ki davalı Kurumun haksız işlemi olan kesinti tarihi itibariyle ödenmeyen kısım için temerrüde düştüğü açık olduğuna göre, hüküm altına alınan miktar için kesinti tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.