Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/2622 K.2021/2271

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen fatura bedeli kesintisi işleminin iptali davasının yapılan yargılaması neticesinde davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; sahibi oldukları ... Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dal Merkezi’nin 2014 yılı mart, nisan ve mayıs ayı faturalarında sunulan hizmetlerin acil sağlık hizmeti olmadığı gerekçesiyle kesinti yapıldığını beyanla, 193.322,52 TL kesintinin haksız yere uygulandığının tespiti ile hakedişlerinden kesinti yapılmayıp ödeme işleminin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulüne, kurumca yapılan kesintinin 97.674,33 TL’lik kısmının yersiz olması sebebiyle iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı aleyhine yargılama gideri olarak harca hükmedilmesine yönelik re’sen yapılan temyiz incelemesinde;

Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı ... Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle davacı tarafından karşılanan 54,20 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.