Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/3397 K.2021/884

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; abonesi olduğu davalı elektrik şirketi tarafından çarpan hatası nedeni ile 19/04/2017 tarihli 337.036,00 TL faturanın düzenlendiğini, elektriğin kesilmemesi için fatura bedelinin taksitlendirilerek davalıya gecikme zammı ve KDV'si de dahil 374.698,50 TL olarak ödendiğini, davalının kendisine düşen edimi ifada ihmal gösterdiğini, bu nedenle TBK 114/2 ve TBK 52. maddeleri uyarınca ödemesi gereken tüketim bedelinden davalı kurumun müterafik kusuru nedeni ile sorumlu olduğu kısmın tespit edilmesi gerektiğini belirterek, davalıdan şimdilik 5.000,00 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslahla talebini 197.450,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; çarpan hatası nedeni ile davacı tarafa tahakkuk ettirilen faturanın yönetmeliğe uygun olduğunu, kusur indiriminin hakkaniyete uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; yönetmelik uyarınca davacının gecikme zammı ve gecikme zammı KDV'sinden sorumlu olmadığı, davada müterafik kusur indiriminin şartlarının oluşmadığı, tüketim bedellerinin gecikmeli olarak ve birikmiş şekilde bir defada davacıdan tahsili yoluna gidilmesi nedeni ile belirlenen tüketim bedeli üzerinden %10 oranında bir hakkaniyet indiriminin yapılmasının uygun olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile, 63.651,21 TL alacağın, taleple bağlı kalınarak son ödeme tarihi olan 22/02/2018 tarihinden itibaren işlemiş avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davalının hatalı çarpan uygulaması nedeniyle kendisine düşen edimi ifada ihmal gösterdiği, dolayısıyla TBK'nın 114. maddesi delaletiyle sözleşme ilişkilerine de uygulanması gereken TBK'nın 52. maddesi uyarınca %50 oranında müterafik kusurlu olduğu, buna göre davalının 197.450,00 TL fazla tahsilat yaptığı gerekçesiyle davalının istinaf talebinin reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1.b.2 maddesi gereğince 197.450,00 TL'nin davacının talebi göz önüne alınarak 22/02/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; yanlış çarpım faktörü uygulanması sonucu düzenlenen fatura nedeni ile davalı elektrik şirketinin müterafik kusurunun belirlenerek belirlenen bu kısmın iadesine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda, 28/03/2016 ile 28/03/2017 tarihleri arasında çarpım faktörünün 3780 yerine 1260 olarak alındığının davalı elektrik şirketi tarafından tespit edilerek eksik tüketim bedelleri için davaya konu edilen 337.036,00 TL tutarındaki faturanın düzenlendiği, davacı tarafından fatura bedelinin taksitlendirilmek suretiyle ödendiği anlaşılmıştır. Alınan bilirkişi raporunda, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13.maddesinin 6.fıkrası gereğince taksitledirmede gecikme zammının ve gecikme zammı KDV'sinin alınmayacağı belirtilmiştir. Bu kapsamda, hatalı uygulamanın süresi(1 yıl) ile davacıdan alınan gecikme zammı ve gecikme zammı KDV bedelinin iadesi gerektiğininde belirlenmesi karşısında uygulanan %50 müterafik kusur indiriminin fazla olduğu açıktır.

O halde bölge adliye mahkemesince, somut olayın özellikleri dikkate alınarak hakkaniyete uygun, makul oranda indirim yapılması gerekirken davalının % 50 oranında kusurlu olduğu benimsenerek, tüketim miktarından bu oranda indirim yapılması doğru görülmemiş, hükmün bu yönüyle bozulması gerekmiştir.