Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/3658 K.2020/4524

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirketin ilgili mevzuata aykırı olarak haksız kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; 148.407,88 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne dair verilen 01/07/2016 tarihli karar, davalı tarafın temyizi üzerine dairemizce, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının tartışılıp değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre; davacı tarafın bütün, davalı tarafın ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Esasen, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir.

Buna göre, mahkemece; yargılama giderlerine dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile nisbi vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü gereğidir.