Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/4097 K.2020/4372

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili davacının ... adı altında işletilen ...,... Köyü, 1 parsel'de kayıtlı taşınmazın maliki ve de işletmecisi olduğunu, ...'ta bulunan C 121 numaralı villanın kullanma hakkının 26/7/1994 tarihli sözleşme ile davalı ...'e devredildiğini, ...'in aynı tarihte sözleşme ile ilgili taahhütname imzalayan ...'in daha sonra bu taahhütnameye aykırı olarak,

müvekkili şirkete bilgi vermeden, yazılı izin almadan taşınmazdaki kullanma hakkını ve sözleşmenin teminatı olarak kendisine verilen arsa hisseli tapusunu 2003 yılında davalı ...'e devrettiğini, ...'in 2003 yılından bu yana davacı şirket ile sözleşme yapmadığı gibi, 2007 yılından bu yana da yıllık bakım onarım gideri bedellerini önce eksik ödediğini, 2010 ve 2011 yıllarında ise hiç ödeme yapmadığını, 2007-2008-2009 yıllarında 500'er TL ödeme yaptığını bakiye kalan kısmı ödemediğini, 2010 yılı için 1.500 TL ve 2011 yılı için 1.600 TL olan bakım onarım giderlerini ise hiç ödemediğini,

toplam bakım onarım gideri bedeli alacaklarının 4.600 TL olduğunu, belirterek, birikmiş bakım-onarım gider bedeli alacaklarının gecikme faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den tahsiline, davalı ...'in ... içerisinde bulunan C 121 numaralı villadan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkeme, davacının tahliye talebi yönünden dosyayı tefrik ederek başka esasa kaydetmiş, davacının ödenmeyen bakım onarım alacaklarının tahsiline yönelik talebine

ilişkin olarak yaptığı yargılama neticesinde ise davanın kabulüne, 4.0008,48 TL'nin davalı ...'ten, 591,50 TL nin ise davalı ... varislerinden tahsili ile davacıya verilmesine karar vermiştir. Karar, davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; taraflar arasında 99 yıl süreyle kiralanan yazılı olarak düzenlenen devre tatil sözleşmesinden kaynaklı aidat bakım onarım alacağının tahsili istemine ilişkindir.. Bilindiği üzere tatil amaçlı taşınmaz mallar 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/c maddesinde mal kavramı içine dahil edilmiş olup anılan Yasanın 6/B maddesinde devre tatil sözleşmeleri, en az üç yıl süre için yapılan ve bu süre zarfında yıl içinde belirli veya belirlenebilecek ve bir haftadan az olmayacak bir dönem için ve daha fazla sayıdaki taşınmazın kullanım hakkının devri yada devri taahhüdünü içeren ve bir nüshasının tüketiciye verilmesi zorunlu yazılı sözleşme ya da sözleşmeler grubu olarak tanımlanmıştır.

Davacının 4077 sayılı yasanın 3/f bendindeki tanıma uygun satıcı/sağlayıcı olduğu, davalının ise mesleki ve ticari olmayan amaçla hareket eden tüketici olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Somut uyuşmazlıkta,taraflar arasında tüketici kanununda tarif edilen şekilde devre tatil sözleşmesi düzenlenmiş olup, ihtilaf bu sözleşmesel ilişkiden doğmuştur. Hâl böyle olunca uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemeleri görevlidir.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece, Tüketici Mahkemelerinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davacının ve davalıı ...'in temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.