Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/4224 K.2020/4872

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesince 2013/233 esas 2016/610 karar sayılı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 2017/134-2017/356 karar sayılı kararının süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı, erkek kardeşi ... 'un ortak bir arkadaş sayesinde tanıştığı davalı ... ile görüşmeye başladığını ve sonunda bu kişi tarafından çok karlı olduğuna inandırıldığı bir yatırıma ikna edildiğini, buna göre davalı ...'ın, ...

Mersin Şubesinin alacaklı, ... 'nin borçlu olduğu Mersin 6. İcra Müdürlüğünün 1999/859-560 esas ve Mersin 7. İcra Müdürlüğünün 1999/169-170 esas sayılı icra dosyalarını temlik aldığını ve isterse bu icra dosyalarındaki alacağı devredebileceğini ... 'a beyan ettiğini, davalı ...'ın, bu icra dosyalarını temlik alır ise çok kısa bir süre içerisinde temlik için verdiği paranın kat ve kat üstünde kar edeceğine ...'u ve ailesini ikna ettiğini, davalı ...'ın,

vekili Av. ... vasıtasıyla bahsi geçen icra dosyalarındaki alacağın 70.000,00-TL'sini kardeşi ...'a İstanbul 14. Noterliğinin 03.07.2001 tarih ve 08048 yevmiye numaralı temliknamesi ile devrettiğini, yurt dışına gitmek zorunda olan ... 'un aynı alacağı kendisine Mersin 2. Noterliğinin 29.01.2002 tarih ve 02332 yevmiye numaralı temlikname ile geçirdiğini, dosyalarda borçlu olarak gözüken ... 'nin Mersin Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/420 esas dosyası ile ...,...

Şubesi, ... ve davalı ... aleyhine temlik alınan icra dosyalarında borcu kalmadığından bahisle menfi tespit davası açtığını, davanın kabul edildiğini, kararın 24.04.2012 tarihinde kesinleştiğini, davalı ...'ın bankaya cüzi bir para ödeyerek kendi şahsi adına satın aldığı icra dosyalarındaki alacağı, aslında sahibi ve yetkilisi olduğu diğer davalı ... adlı firmaya, alacak bedelinin çok üstünde değere sahip bu gayrimenkulleri devrederek inanılmaz karlar elde ettiğini, bu yetmemiş gibi içini boşalttığı alacak dosyalarını

bilerek ve isteyerek kendisine ve kardeşine temlik ettiğini, davalı ...'dan şifaen verdiği zararları tazmin etmesinin istendiğini, ancak davalının temsilcileri vasıtasıyla herhangi bir borcu bulunmadığını beyan ettiğini ileri sürerek, 29.01.2002 tarihinde temlik aldığı 70.000,00-TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile temlik tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Yerel mahkemece davanın kabulü ile 70.000,00-TL'nin davacının temlik yolu ile hak kazandığı 29.01.2002 tarihinden hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davalılar vekilinin başvurusu nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kapsamı değiştirilerek yeniden esas hakkında karar verildiğinden HMK 353/1.b-2 maddesi uyarınca Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.12.2016 tarihli 2013/233 esas, 2016/610 karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar vermiştir.