Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/564 K.2020/2110

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; üniversitenin tıp fakültesi hastanelerinde tedavi gören memur, personel ve bakmakla yükümlü oldukları kişilere verilen sağlık hizmetlerine istinaden...sistemi üzerinden davalı kuruma teslim edilen 2010 yılı Kasım ayı faturalarından toplam 979.949,38 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000 TL’nin fatura tarihlerinden işletilecek faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacıya 22/12/2010 tarihinde 3.101.578,51 TL, 11/02/2011 tarihinde 9.413.231,47 TL olmak üzere toplam 12.514.809,98 TL avans ödemesi yaptığını, 2010 yılı Kasım ayına ait hasta takiplerinin incelemesinin 16/09/2011 tarihinde tamamlandığını, davacının 544 adet hasta faturasında yapılan kesintilere itiraz ettiğini, bu nedenle davacı temsilcilerinin de katıldığı 30/09/2011 tarihli itiraz inceleme komisyonu toplantısında örnekleme yöntemi uyarınca %7.8303 kesinti oranı ile 11.534.860,60 TL ödeme tahakkuk ettirildiğini, dava önce avans olarak ödenen tutar nedeniyle 979.949,38 TL alacaklarının oluştuğunu, yapılan kesintinin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyaya tahkim usulüne göre 3533 sayılı yasanın 1 inci maddesi çerçevesinde hakem sıfatıyla bakılması için Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 03/04/2013 tarihli ve 2013/414 E. 2013/8560 K. sayılı ilamıyla; davalı kurumun 3533 sayılı yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığı, bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrasında alınan bilirkişi raporunda; davacı üniversite tarafından 2010 yılı Kasım ayında verilen hizmet nedeniyle düzenlenen faturalardan, davalı kurum tarafından yapılan 516.775,61 TL'lik kesintinin yerinde olduğu, buna karşılık davalı kurumun 463.193,77 TL'ye ilişkin yaptığı kesintinin sözleşmeye ve mevzuata uygun olmadığı bildirilmiş; davacı 04/01/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 463.193,77 TL’ye artırmıştır

Mahkemece; alınan bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 463.193,77 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Bir davanın yargılaması sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca bozulmasından sonra tarafların ıslah isteminde bulunmalarına imkan olmadığı 04/02/1948 tarihli ve 1944/10 Esas 1948/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile kabul edilmiş, 06/05/2016 tarihli ve 2005/1 Esas 2006/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile de “04/02/1948 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararının değiştirilmesinin gerekmediğine” karar verilmiştir.

Bu nedenle, mahkemece; davacı tarafından ıslaha konu edilen alacak isteminin, bozma sonrası ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda ıslah talebi dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.