Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/7505 K.2021/2879

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya ait olan ...

Mah., 1746 Ada, 1 parselde bulunan binadaki zemin kat 1 nolu dükkanın resmi satışının tapudan kendisine yapıldığını, taraflar arasındaki harici satış sözleşmesi ile 1 nolu dükkan bitişiğindeki otopark alanının da bu dükkanla birlikte davalı tarafça kendisine 126.000,00-TL bedelle satıldığını, sözleşmede bu otopark için gerekli ruhsat işlemlerinin davalı tarafça yapılacağının kararlaştırılmasına rağmen,daha sonra binada kat irtifakı kurulması ile belediye onaylı projede zemin kat 1 nolu dükkan bitişiğindeki otoparkın ortak alan olarak tescil edildiğini, bu nedenle bahse konu otopark alanının tapusunun davalı tarafça kendisine verilemediğini,

otoparkın tapuda devredileceği güvencesiyle toplamda 126.000,00-TL bedeli davalıya ödediğini, ayrıca otopark alanının masraf yapılarak dükkan haline getirildiğini belirterek, ayıplı satış sebebiyle otopark alanına ilişkin 60,85 m2'lik alanın karşılığı olan 69.796,00-TL’ye ödeme tarihinden itibaren avans faizi, otoparkın dükkan haline getirilme masrafı olan 20.000,00-TL'ye ise 28.12.2011 tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile, 89.796 TL 'nin davalıdan alınarak davacıya faizi ile verilmesine, 69.796 TL'sine ödeme tarihi olan 10/08/2010 tarihinden itibaren avans faizi, 20.000 TL'sine 28/12/2011 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, karar verilmiş; hükme karşı, davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile; ilk derece mahkeme kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılması ile yeniden esas hakkında; Davanın kısmen kabulü ile, 69.796,00 TL'nin 28/12/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının temyizi yönünden; 6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici 1 inci madde uyarınca, aynı Kanunun 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530 TL'ye çıkartılmıştır.

İstinaf incelemesi sonucunda verilen hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. HMK'nın 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca, kesin olan kararlar hakkında Yargıtay tarafından temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Bu itibarla, davacı tarafın temyiz isteminin miktar itibariyle reddi gerekir.