Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2020/8098 K.2021/1117

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı ... ve diğer davalılar vekili tarafından ayrı ayrı duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 02/02/2021 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile duruşmalı temyiz eden davalılar ... Acentalığı A.Ş., ... ve ... vekili Av.... geldi. Duruşmalı temyiz eden diğer davalı ... adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden, dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili, davalılar ile müvekkilleri arasında 24/02/2009 tarihinde yapılan ''Hukuki Hizmet sözleşmesi'' ile ... Acentalığı A.Ş.'nin tüzel kişi ortağı ...

Ltd. ile davalılar arasındaki hukuki ihtilafların çözümü için avukatlık hizmeti verilmesinin kararlaştırıldığını ve vekaletnamelerin müvekkillerine ulaşması üzerine müvekkilleri tarafından sözleşmeye konu uyuşmazlıklar ile ilgili olarak tüm hukuki hizmetlerin azilname tarihine kadar tam ve mükemmel olarak yerine getirildiğini ancak, müvekkillerinin davalılar tarafından hiçbir sebep yokken keyfi olarak görülen lüzum üzerine diye belirtilmek suretiyle azledildiğini ve sözleşmenin feshedildiğini,

bunun üzerine müvekkilleri tarafından sözleşmenin süresi ve feshedilmesi başlıklı "V" maddesi gereğince 100.000 USD vekalet ücretinin ödenmesi için Beyoğulu 7. Noterliğinin 23 Kasım 2010 tarih ve 32061 yemiye nolu ihtarnamesinin keşide edildiğini ve ihtarname davalılara 24 Kasım 2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, davalıların ödeme yükümlülüklerine yerine getirmemeleri üzerine, davalılar aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak davalıların ödeme emrine haksız yere itiraz ettiklerini belirterek.

Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/46303 esas sayılı doyasına yapılan haksız itirazın iptali ile müşterek müteselsil borçluların %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu; davacının davasının kısmen kabulü ile; Beyoğlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/46303 E. Sayılı icra takibi dosyasında bulunan davalıların itirazının 52.543,53-USD asıl alacak, 11.822,29-USD KDV tutarı, 215,93-USD işlemiş faizi yönünden itirazın iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına, şeklinde hüküm kurulmuş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı avukatların, davalılar ile imzaladıkları hukuki hizmet sözleşmesi gereği ödenmeyen alacaklarının tahsili istemiyle başlattıkları icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26.maddesi hükmüne göre, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Davacıların itirazın iptaline karar verilmesini talep ettikleri Beyoğlu 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/46303 esas sayılı dosyasının incelenmesinde; davacılar tarafından davalı borçlular aleyhine. 100.000 USD asıl alacak, 22.500 USD stopajlı tutara uygulanmış KDV ve 124,66 USD işlemiş faiz olmak üzere toplam 122.624,66 USD üzerinden ilamsız takip başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Dava, itirazın iptali davası olup, mahkeme dava alacak davasına dönüştürülmediği sürece icra dosyasındaki taleplerle sıkı sıkıya bağlıdır. Bu durumda mahkemece icra dosyasındaki işlemiş faiz talebini aşar şekilde 215,93 USD işlemiş faiz yönünden de itirazın iptaline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzelterek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.