Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/1252 K.2021/8099

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; hastanelerinde çalışan beyin ve sinir cerrahı uzmanlarının ameliyat endikasyonu olmadığı halde ameliyat yaptığı, ameliyat gerektiren hastalara yanlış ameliyatlar uyguladığı, endikasyonu olan hastalara ise operasyon yaparken gereksiz, fazla, eşdeğerlerine oranla pahalı malzeme kullandığı için kamu zararına neden oldukları gerekçesiyle kurumca 13/07/2010 tarihinde yazı gönderilerek 187.767,48-TL ödeme yapılması istendiği, ancak yapılan tedavilerin SUT hükümlerine uygun olması nedeniyle davalı kuruma borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, davacının davalıya 187.767,48-TL borçlu olmadığının tespiti ile davalı kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olması nedeniyle kendisinden karar ve ilam harcı alınamayacağı gibi 18,40-TL yeni dava harcı ve 170,80-TL keşif harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.