Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/467 K.2021/3431

Taraflar arasındaki asıl dava tazminat- birleşen dava itirazın iptali davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı- birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı kiracı; davalı ile aralarında 15/05/2004 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralanan yerde telekom işleri yaparken ... beyaz eşya satış şubesi açmak üzere ticari faaliyetinde değişikliğe gittiğini, .... yetkilileri tarafından iç dekorasyon ve tasarım yapılabilmesi için dükkanı boşalttığını ancak davalının dükkanın bu boş halinden faydalanarak hakkı ve yetkisi olmadan dükkana tespit yaptırıp fiilen el koyduğunu ve anahtarları değiştirdiğini, ihtara rağmen yeni anahtarların teslim edilmediğini, sözleşmenin devam ediyor olmasına rağmen taşınmazın 3. kişiye kiralandığını,

üç aydan fazla süre ile dükkandaki ticari faaliyetinin engellendiğini ve zarara uğradığını belirterek kiralananın anahtarının kendisine teslimini, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100TL nin davalıdan tahsilini istemiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi sunarak talebini 6.980,40 TL ye artırmıştır.

Davalı; davacının 20 yıldır kardeşleriyle birlikte taşınmazda iş yapmakta olduğunu, birbiri ardına yapılan sözleşmeler ile kiracılık ilişkilerinin devam ettiğini, en son 20/09/2010 tarihli sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye göre de birikmiş kira alacağı bulunduğunu, davacı ve kardeşlerinin kira borcunu ödemedikleri gibi haksız ve hukuka aykırı olarak taşınmazı boşaltıp kiralanana zarar verdiklerini ve anahtarı teslim etmediklerini, bunun üzerine de zararı belirlemek için tespit yaptırdığını, davacının kötüniyetli olup hakkında açılan kira alacağı davasını önlemek amaçlı bu davayı açtığını belirterek davanın reddini dilemiş.

14/01/2015 tarihinde açılan birleşen davada, davacı kiraya veren ödenmeyen kira alacağı ve taşınmaza verilen zarar tutarına ilişkin başlatılan takibe davalı kiracının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 12/10/2016 tarih 2015/10437 esas 2016/5849 karar sayılı ilamı ile "...Davalı kiraya veren tarafından kiracılık ilişkisi devam ederken taşınmaza tespit yaptırıldığı ve anahtarların değiştirilerek taşınmaza el konulduğu anlaşılmaktadır. Bu durum Türk Borçlar Kanunu'nun 301. maddesinde düzenlenen kiraya verenin kiralananı sözleşme sonuna kadar kullanmaya hazır bulundurma yükümlülüğünün ihlali niteliğindedir. Bu nedenle davacının dava dilekçesinde belirttiği zararların tespiti konusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl dava yönünden; davacının anahtar teslimi yönündeki talebinden vazgeçmesi nedeniyle konusuz kalan anahtar teslimi talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 6.980,40 TL’lik tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine; birleşen dava yönünden, (1) İtirazın iptali talebinin kısmen kabulü ile takibin 7.200,30 TL üzerinden devamına, takibe konu miktar üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... kira aktinin tarafı olmadığından hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı (birleşen dosyada davalı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı (birleşen dosyada davalı) vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davacı (birleşen dosyada davalı) vekilinin faize yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kiracı, davasında, davalı kiraya veren tarafından kiracılık ilişkisi devam ederken taşınmaza tespit yaptırıldığı ve anahtarların değiştirilerek taşınmaza el konulduğunu, davalının kiralananı sözleşme sonuna kadar kullanmaya hazır bulundurma yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek oluşan zararına karşılık olmak üzere şimdilik 100TL'nin davalıdan tahsilini istemiş, yargılama sırasında 09/10/2014 tarihli dilekçesi ile talebini ıslah ederek 6.980,40 TL’ye artırmış ayrıca alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.

Mahkemece, davacının tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken faiz uygulanmamış olması doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.