Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/8283 K.2022/1041

Davacı ... Gıda Sanayi ve Ticaret Dağıtım A.Ş. ile davalı ... EDAŞ arasındaki menfi tespit davasına dair Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12/02/2021 tarihli ve 2019/1017 E. 2021/170 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 08/09/2021 tarihli ve 2021/4762 E. 2021/8027 K. sayılı karara karşı, davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı şirketin 5378674 nolu elektrik abonesi olduğunu, 12/07/2014 tarihli faturanın 123.632,03 TL olarak düzenlendiğini, faturaya yaptığı itirazın “ölçüsüz enerji kullanıldığının tespit” edildiği gerekçesi ile reddedildiğini, bu itiraz sürecinde önceki ödenen faturalar da dikkate alınarak 45.000 TL ödeme yaptığını, sayacın bulunduğu yerin anahtarının davalı çalışanlarında bulunduğunu, sayaca müdahale edebilmesinin mümkün olmadığını, bu yönde bir tespitin bulunmadığını, soğuk hava depoları nedeniyle güç tüketiminin arttığı düşüncesi ile ölçüsüz enerji kullandıkları iddiasının soyut bir iddia olduğunu, kullanılan enerjinin sayaçtan geçtiğini ve ilgili fatura bedellerinin davalılara ödendiğini ileri sürerek; 123.632,03 TL tutarındaki faturanın iptalini talep etmiştir.

Davalı; patlak olan gerilim trafosunun değiştirildiğini, normal enerji verildiğinin ve patlak olan gerilim trafosundan kaynaklanan eksik tüketim bedelinin tahakkuk ettirileceğinin kullanıcıya bildirildiğini, 01.08.2013-27.02.2014 tarihleri arası referans alınarak 26.02.2013-28.05.2013 tarihleri arası dönem için tüketim hesabı yapıldığını, eksik tüketimin 2014/06 dönem faturasına yansıtıldığını, hesaplamalarda ilgili dönem birim fiyatlarının esas alındığını, faiz ve gecikme zammı uygulanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı tarafından düzenlenen 123.632,03 TL tutarındaki faturanın 38.654.11 TL’sinin 1 faz gerilim trafosu olmadan çalışılan döneme ait eksik tüketimden kaynaklı borç olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği, bu faturanın 84.977,92 TL’lik kısmının fazla olarak düzenlendiği, dava değerinin 78.632.03 TL olarak gösterilip harcın da bu miktar üzerinden tamamlandığı gerekçesiyle, davanın kabulu ile dava konusu faturanın 78.632.03 TL kısmından dolayı davacının borçlu olmadığının tesbitine dair verilen karar, davalının temyizi üzerine, Dairece verilen 18/02/2019 tarihli ve 2018/5633 E. 2019/1193 K. sayılı kararla;

davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, itirazları karşılayan yeni bir bilirkişi raporu hazırlatılarak, davalı şirketin davacı taraftan istemekte haklı olduğu gerçek alacak miktarının net olarak belirlenmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacının davalı kuruma ödemesi gereken eksik tüketim bedelinin 21.536,03 TL olduğu, 102.096 TL bakımından borçlu olmadığı, davacının talebi gözetilerek faturanın 78.632,03 TL'lik kısmı yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece karar onanmıştır. Bu defa onama kararına karşı, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre, davalının sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Bilindiği üzere mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; dava, eksik elektrik tüketimine istinaden tanzim olunan faturadan kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk kararda, davalı tarafından düzenlenen 123.632,03 TL tutarındaki faturanın 38.654,11 TL’sinin eksik tüketimden kaynaklı borç olduğu, bu faturanın 84.977,92 TL’lik kısmının fazla olarak düzenlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafın temyizi üzerine, Dairece davalı lehine bozulmuştur.

Bozma sonrasında yeniden alınan bilirkişi raporu doğrultusunda mahkemece; davacının davalı şirkete ödemesi gereken eksik tüketim bedelinin 21.536,03 TL olduğu, bu tutarın 102.096 TL'lik kısmı bakımından borçlu olmadığı, davacının talebi gözetilerek faturanın 78.632,03 TL'lik kısmı yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairece onanmıştır.

Ancak, mahkemece verilen ilk kararda faturanın 38.654,11 TL’sinin eksik tüketimden kaynaklı borç olduğu ve dava konusu faturanın 84.977,92 TL’lik kısmının fazla olarak düzenlendiği yönündeki gerekçeyi içeren karar, sadece davalı tarafından temyiz edilmiş ve lehine bozulmuş, eş söyleyişle bozmaya uyulması ile davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmuş olmasına rağmen, ikinci kararda hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda eksik tüketim bedelinin 21.536,03 TL olduğu, davacının 102.096 TL bakımından borçlu olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.