Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2021/8374 K.2021/12921

Taraflar arasında görülen alacak ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; maliki olduğu iş yerini 01.01.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalı şirkete kiraladığını, sözleşme devam ederken davalı tarafından taşınmazın tahliye edileceğini öğrendiğini ancak halen kendisine anahtar teslimi yapılmadığı gibi kira bedellerinin de ödenmediğini ileri sürerek, erken tahliye nedeniyle kira alacaklarının ve hor kullanım nedeniyle oluşmuş maddi ve manevi zararların tespit edilerek dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; kira borcu olmadığını ve taşınmaza herhangi bir zarar verilmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 150/5. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesine göre; '' Ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar davanın nakli, davanın açılmamış sayılması, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi durumunda bu Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.''

Bu itibarla; mahkemece, davada kendini vekille temsil ettiren davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.