Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/4437 K.2022/7530

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalı borçlunun konut finansmanına ilişkin kredi kullandığını, kredi taksitlerinin ödenmemesi üzerine, alacağın tahsili için Konya 8. İcra Müdürlüğünün 2019/3985 Esas sayılı dosyasında ilamsız icra takibi başlatıldığını ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, Konya 8.İcra Müdürlüğünün 2019/3985 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptalini, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, davalının, takip dosyasına bildirdiği itirazın iptaline ve takibin aynen devamına, alacağın %20'si oranında belirlenen 69.206,33 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının takip kesinleştikten sonra yapmış olduğu ödemelere ilişkin iddiaların infaz aşamasında ilgili icra müdürlüğü tarafından değerlendirilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; ‘---2004 sayılı İcra İflas Kanunun 67. Maddesinin 1. Fıkrası uyarınca, itirazın iptali davalarının bir yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğu açıktır. Bu süre, borçlunun itirazının alacaklıya (davalıya) tebliğ edildiği tarihten itibaren işlemeye başlar. İcra dosyası incelendiğinde, borçlunun itirazının davacıya tebliğ edilmediği ve icra dosyasında davacı bankanın itirazdan haberdar olduğuna ilişkin bir evrak da yoktur.

Ancak davalının Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2019/426 E. Sayılı dosyasında icra takibinin iptali için dava açtığı, bu davada davacı konumunda olan davalının dava dilekçesinde ödeme emrine itiraz edildiğinden bahsetmediği halde, davacı bankanın 05.07.2019 tarihinde dosyaya sunduğu cevap dilekçesi içeriğinde, davalının ödeme emrine süresinde itiraz ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Bu halde, davacı bankanın ödeme emrine itiraz edildiğinden 05.07.2019 tarihinde haberdar olduğunun kabulü gerekecektir. 6325 sayılı Arabuluculuk Kanunu'nun 18A/15. maddesine göre arabuluculuk bürosuna başvurulmasından son tutanağın düzenlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımı durur ve hak düşürücü süre işlemez. Eldeki dosyada arabuluculuk sürecinin başladığı 11/05/2020 tarihi ile bittiği 04/06/2020 tarihleri arasında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği de açıktır.

Bu halde başvurunun yapıldığı 11.05.2020 tarihinden sonra sürenin dolması için 54 gün olduğu ve başvurunun bittiği 04.06.2020 tarihinde sonra ise 54 günlük sürenin 28.07.2020 tarihinde dolduğu, davacı bankanın ise sürenin dolduğu bu tarihten sonra 14.08.2020 tarihinde dava açtığı anlaşılmıştır.

O halde ilk derece mahkemesince hak düşürücü süre geçtikten sonra açılan davanın reddine karar verilmesi ---’ gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Konya 2. Tüketici Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalının, 30.05.2019 tarihinde hem icra dosyasına itiraz dilekçesi sunduğu,hem de davacıya karşı Konya 1. icra Mahkemesinin 12.07.2019 tarih 2019/426 e.-640 k. sayılı dosyasında ödeme emrinin ve takibin iptali davası açtığı, iş bu davada davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, devam eden süreçte bu sefer davacı bankanın Konya 2. Hukuk Mahkemesinin 2019/154 E. 2020/103 K. sayılı dosyası ile 15/10/2019 dava tarihinde davalı aleyhine itirazın iptali davası açtığı ve iş bu davanın da arabuluculuğa başvurulmadığı gerekçesiyle 06.03.2020 tarihinde dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verildiği ve akabinde 14.08.2020 tarihinde eldeki itirazın iptali davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin birinci fıkrasında; "Takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir sene içinde mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir." hükmü yer almaktadır.

HGK’nın 01.03.2017 günlü ve 2015/22-1048 Esas, 2017/380 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; itirazın iptali davası, bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılması gereken bir dava olup, açık kanuni düzenlemeye göre dava açma süresi itirazın tebliği ile başlayacaktır. Ödeme emrine itiraz, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak takip alacaklısına tebliğ edilmez ise dava açma süresi başlamayacaktır.

Buna göre; itirazın iptali davası açmak için öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre borçlunun itirazının alacaklıya tebliğ tarihinden itibaren başlar. Bunun dışında bir yol (harici öğrenme v.s) öngörülmemiştir. Nitekim, aynı Kanunun 62/2. madde ve fıkra hükmünde de, itirazın alacaklıya tebliği zorunluluğu getirilmiştir.

Somut olayda; alacaklı vekiline itiraz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evrakı ya da şerhine ilişkin hiçbir kayıt bulunmadığı anlaşılmakla; itiraz dilekçesinin davacı alacaklıya tebliğ edilmediği ve 1 yıllık hak düşürücü sürenin başlamadığı, bu sebeple de itirazın iptali davasının süresinde açıldığı kabul edilmelidir. Mahkemece; işin esası hakkında yapılacak yargılama sonucunda hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davalı ...’ un dosyaya 18.07.2022 tarihli sunduğu dilekçesinde; davasından feragat ettiğine yönelik beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafça sunulan bu dilekçenin açıklattırılarak, eldeki davadaki talebinin ne olduğu hususunun net bir şekilde tespiti gerektiği anlaşılmaktadır. Nitekim davalının tespit edilen beyanı davadaki talebini net olarak ortaya koymaya yeterli değildir.

3-Bozma nedenlerine göre, şimdilik davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.