Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/686 K.2022/4351

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; medikal ve hastane araç-gereçleri gibi ürünlerin satışını gerçekleştirdiğini, davalı ile senelerce süren ticari ilişkinin bulunduğunu, davalının bu ticari ilişkiden kaynaklanan borcunu 2016 yılından beri ödemediğini, bu nedenle alacağın tahsili için takip yapıldığını, davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazının iptali ile takibin devamına, lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı; davacıya icra takibindeki asıl alacak kadar borcu bulunmadığını, başvuru yapan gerçek ve tüzel kişi alacaklıların kanun kapsamına giren faturalarının ödendiğini, davacının herhangi bir müracaatı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; icra takibine konu alacağın varlığı ve miktarı konusunda yanlar arasında ihtilaf bulunduğu, aldırılan bilirkişi raporuna göre cari hesap bakiyesinin 153.794,48 TL olduğu, davalı kurum tarafından takip tarihi sonrasında 30/07/2020 tarihinde 78.833,27 TL ödeme yapıldığı, ayrıca yargılamanın devamı sırasında da bakiye kalan 74.961,21 TL'nin 18.740,30 TL'sinden davacı tarafça davalıya verilen feragatname ile feragat edildiği, 56.220 TL içinse protokol düzenlendiği, bu durumda dosyaya konu olan borcun kısmen sulh ile sona erdiği,

yargılama giderleri bakımından yapılan değerlendirmede 74.961,21 TL'lik kısım feragatname ve sulh ile sonuçlandırıldığından ve davacı tarafça bu tutar için yargılama gideri talep edilmediğinden, dava tarihinden sonrasında ödemesi yapılan ve herhangi bir protokole/ feragatnameye konu edilmeyen 78.833,27 TL üzerinden davalının vekalet ücreti ile sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle;

konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından bu yargılama sebebiyle yapılan 6,40 TL vekalet harcı, 2.626,23 TL peşin harç, 44,40 TL başvurma harcının isteği halinde davacıya iadesine, 500 TL bilirkişi ücreti ile 114,40 TL posta masrafı toplamı olan 614,40 TL'nin ise davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığında, yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca hesaplanan 11.048,33 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; alınan ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı şirketin davalıdan 153.794,48 TL alacağının bulunduğunun sabit olmasına, alacak miktarının davalı Üniversitenin kabulünde bulunmasına, dava tarihinden sonra davalı Üniversite tarafından 30/07/2020 tarihinde 78.833,27 TL davacıya ödenmesine, yargılama sırasında Maliye Bakanlığınca çıkarılan genelge gereğince davacının bakiye 74.961,21 TL alacağının 18.470,30 TL'sinden feragat ederek 56.220 TL alacağın ödenmesini ve davadan feragat etmesinin sulh niteliğinde bulunmasına, alacağın bir kısmının ödenmesi,

bir kısmının da sulh ile sonuçlanması nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek davanın açılması sırasında haklı olan davacı lehine talebiyle bağlı kalınarak vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru bulunmasına göre, ilk derece mahkemesince verilen kararın, usul ve yasaya uygun olduğu, davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355/1 maddesi gereğince kamu düzenine ilişkin olarak yapılan incelemede;

ilk derece mahkemesince davalı Üniversitenin harçtan muaf olması nedeniyle sadece peşin yatırılan karar ve ilam harcının davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken vekalet ve başvurma harcının da iadesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek,

yeniden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından peşin olarak yatırılan 2.626,23 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan 44,40 TL başvuru harcı 500 TL bilirkişi ücreti, 114,40 TL posta masrafı olmak üzere toplam 658,80 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalının yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerine bırakılmasına,

davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca hesaplanan 11.048,33 TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirketin, davalıdan 153.794,48 TL alacağı olduğu, davalı tarafından, dava tarihinden sonra 78.833,27 TL ödendiği, taraflar arasında düzenlenen feragatname başlıklı belge ile davacının kalan 74.961,21 TL alacağının 18.470,30 TL'lik kısmından feragat ettiği, 56.220 TL alacağın ise davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı uyuşmazlık konusu değildir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde; " Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, bu Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur." düzenlemesi yer almakta olup buna göre davacı tarafından feragat edilen 18.470,30 TL yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.