Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2022/7487 K.2022/9081

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; davacı tarafın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 01/01/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalının kiracısı olduğunu, kira bedelinin emsallerin altında kaldığını ileri sürerek; aylık brüt 450 TL olarak ödenen kira bedelinin 01/01/2013 tarihinden itibaren aylık brüt 800 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; sözleşmeye göre artışlar yapılarak kira bedellerinin ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafça temyizi üzerine, Dairece verilen 10/09/2019 tarihli ve 2017/10455 E. 2019/6443 K. sayılı ilamla; ... sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren 5 yıllık süre geçtiğinden, kira bedelinin, hak ve nefaset ilkeler doğrultusunda rayice göre tespiti gerekir, gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; davanın kısmen kabulüne, 01/06/2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesine konu iş yerinin aylık kira bedeli, bilirkişi raporu ile belirlenen brüt 565,42 TL üzerinden davalının eski kiracılığı gözetilerek brüt 480,60 TL olarak tespit edilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Davalının temyiz istemi yönünden;

Kira parasının tespiti davalarında kesinlik sınırının tespit edilen kira parası farkının yıllık miktarı esas alınarak belirlenmesi gerekmektedir.

5219 ve 5236 sayılı Kanunlar ile HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01/01/2022 tarihinden itibaren 5.815,74 TL'ye çıkarılmıştır. Hükmedilen miktar bakımından karar, verildiği tarih itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 tarihli ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3) 6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Davacı, dava dilekçesinde; 01/01/2013 tarihinden itibaren kira bedelinin hak ve nesafete göre tespitini istemiş, mahkemece, kira dönemi yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması HMK'nın 297. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7 maddesi hükmü gereğidir.