Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2588 K.2024/1091

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davacının maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş, davacı tarafça davaya konu edilen tazminat miktarı 10.000,00 TL manevi tazminat ile 2.000,00 TL maddi tazminat istemine ilişkin olup her ne kadar davacı tarafça maddi tazminat istemi yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmuş ise de, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları da incelendiğinde, maddi ve manevi tazminat yönünden talebinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kaldığı kuşkusuzdur.