Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/2952 K.2023/2226

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı aleyhine toplam 40.000 Euro ile 31.543,80 TL’ye hükmedilmiştir. 40.000 Euro’nun Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının dava tarihindeki efektif satış kuruna göre karşılığı 130.036,00 TL dir. Buna göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 161.579,80 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARŞI OY

1. Dava, 40.000 Euro + 31.543 TL alacak ve tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

2. Yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli kararıyla davanın kısmen kabulüne, bu kararın davacı tarafından istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 23.01.2023 tarihli kararla istinaf isteminin kabulü ile 40.000 Euro + 31.543 TL alacak ve tazminat istemi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karar davalı tarafça temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm olunan TL ve Euro meblağın dava tarihindeki toplam değerinin 151.579 TL olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin ek kararla reddine karar verilmiş, bu karar Daire çoğunluğunca aynı gerekçeyle onanmıştır. Dairenin ... çoğunluğunun bu görüşüne katılmıyorum. Şöyle ki;

3. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36.maddesinde “... yargılanma hakkı” ... insan hakları arasında sayılmıştır. ... yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” ... yargılanma hakkının en ... unsurlarından birisidir.

Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (... ..., ... Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, ... yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

4. Dava değeri 40.000 Euro + 31.543 TL alacak ve tazminat olup, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.01.2023 olan karar tarihi itibariyle euro/TL kurunun 20.544 TL olduğu, bu durumda 40.000 Euro’nun hüküm tarihi itibariyle değerinin 821.776 TL olduğu,

bunun üzerine 31.543 TL’nin de eklenmesiyle toplam meblağın 853.219 TL’ye ulaştığı, HMK’nın 362/2.maddesinde temyiz kesinlik sınırı hakkında “Alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur” şeklindeki düzenlemedeki “… kararda asıl talebin kabul edilmeyen bölümü…” sözcüğünden hareketle, yüksek mahkemeye erişim ve “... yargılanma hakkını mümkün kılan” bir şekilde yorumlanarak,

Mahkemenin dava olunan şeyin karar tarihindeki değerine göre temyiz miktar sınırının değerlendirilmesi gerektiği, 853.219 TL’lik bu değer karar tarihi itibariyle temyiz miktar sınırının (2023 yılı itibariyle 238.730 TL) üzerinde olduğundan ... Daire çoğunluğu tarafından temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmesini isabetli bulmuyorum.