Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/3579 K.2024/2294

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktar 3.265,24 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

I. DAVA

Davacı vekili; mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmeden görevinden ayrılan davalı aleyhine 164.199, 24 TL'nin tahsili amacıyla Niğde İcra Müdürlüğünde 2020/6139 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; vaki itirazın iptalini ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; takip dosyasında sözleşmeye dayanılmadığından davacı tarafın ifa yeri iddiasının mesnetsiz olduğunu, dava konusu takibin ilamsız icra takibi olduğunu, icra takibinin ve dava hakkında yetkili olan Erzurum icra daireleri ve mahkemeleri olduğunu, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, mecburi hizmet yükümlülüğü nedeniyle cezai şart ödemesi söz konusu olsa dahi davacı Kurumun iddia ettiği alacak kaleminin 10 yıl içerisinde takip konusu yapması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan 07.02.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre davalıya 114.811,37 TL ödeme yapıldığı, yapılan bu ödemenin büyük bölümünün maaş ödemesi olduğu, 3.265,24 TL'lik ödemenin 6245 sayılı Harcırah Kanunu kapsamında yapıldığı, bu kanun ile yapılan ödemelerin amacının ilgili idare görevlendirilen personelin konaklama ve yiyecek ihtiyacının karşılanması olduğu, maaş haricinde yapılan bu ödemelerin davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile takibe vaki itirazın kısmen iptali ile takibin 3.265,24 TL asıl alacak üzerinden devamına, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, davalının Üniversitenin Zübeyde Hanım Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik Bölümünde Araştırma Görevlisi iken 14.09.2010 tarihi itibariyle istifa ettiğini, istifası kabul edilen davalı tarafından lisansüstü eğitime gitmeden önce imzaladığı taahhüt ve kefalet senetlerine istinaden adına borç çıkarma işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verildiği,

kararın kesinleştiğini, kesinleşen karara istinaden davacı hakkında Niğde İcra Müdürlüğünde 2020/6139 E. sayılı dosya ile icra takibi başlatıldığını, İdare Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesi kararları arasında çelişki olması sebebiyle hüküm uyuşmazlığı bulunduğunu, gerekçeli kararda Aksaray İdare Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/1011 E., 2019/1035 K. sayılı kararına atıf yapılmadığını ileri sürerek, istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacı Üniversitenin davalıdan talep edebileceği tutarın eğitimi için yapılan masraflarla sınırlı olduğunu, davanın tümden reddedilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yüklenme senedindeki mecburi hizmet yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde öğretim görevlisi kadrosunda bulunmanın ve çalışmanın karşılığı olan aylıklarının geri verileceğine dair senet hükmünün geçersiz olduğu, davalının bordroları ile davacı Üniversite tarafından talep edilen alacağın hesaplanmasına ilişkin tablo incelendiğinde; davacıya ödenen maaşın tahsili isteminin reddi, maaş dışındaki yolluk ödemesinin tahsiline dair kurulan itirazın iptali yönündeki kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mecburi hizmet yükümlülüğünün ihlali nedeniyle ödenen yurt içi aylıklarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Dairemizin aynı konuya ilişkin 12.09.2022 tarihli ve 2022/4157 E., 2022/6359 K. ve 28.01.2021 tarihli ve 2020/4022 E., 2021/599 K. sayılı ilamları.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yukarıda yer verilen ilamlarda da açıklandığı üzere yüklenme senedindeki mecburi hizmet yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın ve çalışmanın karşılığı olan maaşların geri verileceğine dair senet hükmünün geçersiz olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,