Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/3875 K.2024/2162

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tespiti ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00 TL tazminatın tahsilini talep etmiş ise de davacı vekilinin 09.11.2017 tarihli dilekçesinde talep edilen tazminat miktarını 111.600,00 TL olarak açıkladığı, dava konusu edilen alacağın 80.448,00 TL olarak belirlendiği bilirkişi raporuna davacı tarafından itiraz edilmediği, fesih talebi yönünden ise 3 aylık kira tutarının 6.900,00 TL olduğunun anlaşıldığı, bu haliyle dava değerinin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı görülmüştür.