Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/3991 K.2024/2686

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin 05.07.2006 tarihli sözleşmeler ile 2 adet binayı hastane olarak işletilmesi üzere davalılara kiraladığını, sözleşmelerin 10. maddesinde şirketin hakim ortağı ve garantörü olan diğer davalı ...'nin kiracı şirketteki hisselerinin %51 altına düşmesinin müvekkillerine fesih hakkı vereceğinin düzenlendiğini, sözleşmeye aykırılık oluşması üzerine davalıya 19.06.2015 tarihli ihtarname gönderildiğini ileri sürerek, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Davanın açıldığı Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yargılama sonunda verilen 25.02.2016 tarihli ve 2015/1056 E., 2016/191 K. sayılı kararla; uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

2. Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.03.2019 tarihli ve 2017/10915 E., ve 2019/2452 K. sayılı ilamıyla kararın onanmasına karar verilmiş, dosya Mahkemesine gönderilmiştir.

3.Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan 23.12.2016 tarihli protokol nedeniyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine gerek kalmadığı, işbu protokol göz önüne alındığında ikame edilen davanın hakkın açıkça kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle; davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinden davacıların sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davanın protokol tarihinden önce 03.09.2015 tarihinde açıldığını, bu davanın protokole konu edilmediğini, davalının sözleşmeye aykırı davranarak dava açılmasına sebebiyet verdiğini, Mahkemenin değerlendirmesinin usul ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; akde aykırılık nedeniyle kira sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 299 ve 316 ıncı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin birinci fıkrası.

3.Değerlendirme

Taraflar arasında 23.12.2016 tarihinde protokol düzenlendiği, protokol hükümlerine göre davalı kiracı şirketin kiralananı tahliye ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Kiralananın tahliye edilmesi nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Mahkemece, protokol hükümleri değerlendirilerek davanın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğuna kanaat getirilerek yargılama giderlerinden davacının sorumlu tutulmasına karar verilmiş ise de, hükme esas alınan protokol dava tarihinden sonra düzenlenmiş olup davacının dava açmakta kötü niyetli olduğu kabul edilemez.

Söz konusu protokolün düzenlenmesinden sonra kiralananın tahliye edildiği, tahliyenin tarafların uzlaşması sonucu gerçekleştiği anlaşıldığından; hakkaniyete uygun olarak yargılama giderlerinin taraflar üzerine bırakılması gerekirken, yargılama giderlerinden davacıların sorumlu tutulması yönünde yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici Madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “Davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323 ve devamı maddeleri ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tayin ve takdir olunan 3.600,00 TL vekalet ücretinin davacılardan eşit olarak alınarak davalılara eşit olarak verilmesine,” ibaresinin çıkarılarak yerine “Taraflar yararına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,