Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/401 K.2023/465

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi ve ayrıca hükmün tashih edilmesi üzerine tahsis kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin temyizi yönünden ise Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın maddi hata nedeniyle düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bunun yanında davalı vekilinin maddi (açık) hataların düzeltilmesi talebi ile ilgili olarak yapılan değerlendirmede, temyiz incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu durumda davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebini de içeren karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.