Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4516 K.2024/2550

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usulü eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 3.300,00 TL olmak üzere davalı Bankadan kullandığı kredi için serbest rekabet ortamında ödemesi gereken faizden daha fazla ödediği kısmın 3 katı tutarında tazminat talep etmiş olup kullandırılan kredinin 75.000,00 TL olduğu yıllık % 15,48 faiz oranıyla 84 ay vadeli olarak kullanıldığı gözetildiğinde, reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.