Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/4761 K.2024/2789

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Dinçşahin eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalının 25.12.2015 tarihli (üç adet) yazıları ile protokolün (5.3.10.) madesinde yer alan sahte reçete fatura etmek fiilinden uygulanan uyarı ve para cezası ile reçete bedelinin ödenmemesi kararının hukuka aykırı olduğu, iğfal kabiliyeti bulunan bir reçeteyi karşılamalarından dolayı müvekkiline sorumluluk yöneltilemeyeceğini, uyarı cezasının ilerde fesihe sebep olabileceğini, müvekkilinin belirtilen fiilleri işlemediğini ileri sürerek, davalının verdiği uyarı cezalarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müfettiş raporuyla hak sahibi İbrahim Buldan ve ailesinden kişiler hakkında düzenlenen reçetelerin şekil itibariyle sahih. içerik itibariyle sahte olduğu, bu kişilerin muayene olmadıkları halde haklarında reçete düzenlendiği ve yine ilaçları almadıkları halde kuruma reçetelerin fatura edildiğinin tespit edilmesi üzerine,

Protokolün sahte reçete fatura etmek fiiline ilişkin (5.3.10.) maddesi ile reçete içeriklerinin hak sahiplerine teslim edilmesi fiiline ilişkin (5.3.5.) maddesi uyarınca cezai işlem uygulanması gerektiğinin belirlendiğini, ancak Protokolün (6.17.) maddesine göre aynı reçetede iki farklı ihlalin tespit edilmesi halinde en yüksek cezanın uygulanacağı düzenlendiğinden yalnızca daha yüksek ceza içeren (5.3.10.) maddeye istinaden 10 kat para cezası ve ayrı ayrı uyarı cezaları uygulanması gerektiği kanaatine varılarak davacı hakkında bu doğrultuda işlem tesis edildiğini, işlemin mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; eczacının bilgisi dışında düzenlenmiş, gerçekmiş gibi ibraz edilmiş, ilk bakışta gerçek olmadığı anlaşılamayan, içeriğinin sahteliği ise ancak ayrıntılı bir inceleme ile saptanabilen "iğfal kabiliyetine" sahip bir belgenin olduğu, davacının sorumlu tutulabilmesi için sahtecilik fiiline iştirakinin açık, somut bilgi ve belgelerle kanıtlanması, bağlantısının ortaya konulması gerektiği, davacı hakkında kavuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara itirazın da reddedildiği gerekçesiyle;

davanın kısmen kabulüne, davalı Kurum tarafından davacı hakkında düzenlenen 25.12.2015 tarih ve 88973858/SHS-2/18.045-761 sayılı işlemde 2012 yılı ilaç temin Protokolünün (5.3.10) maddesi uyarınca reçete bedelinin 10 katı tutarında 4.043,60 TL cezai şart ve uyarı işleminin yerinde olmadığından iptaline,

davacıya 2012 yılı ilaç temin protokolünün 5.3.5 maddesi hükmünce uygulanan cezai şarta konu ve yersiz ödenen reçete bedellerinin yine aynı Protokolünün (4.3.6) maddesi hükmü gereği reçetelerin toplam bedeli olan 398,30 TL'nin ödeme tarihleri itibariyle uygulanacak yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsili işlemine ilişkin iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili kurum müfettişleri tarafından tanzim olunan 06.11.2015 tarihli rapora göre 10 adet reçeteden dolayı, Eczane Protokolünün (5.3.10) ve (5.3.5) maddeleri uyarınca işlem yapılmasının istendiğini, söz konusu maddelerin ihlali sonucu 2012 yılı Eczane sözleşmesinin 4.3.6 maddesi uyarınca bu reçetelerin tutarı olan 398,30 TL yersiz ödeme kapsamında yasal faizi ile birlikte tahsili ve Protokolün (5.3.10.) maddesi uyarınca reçete bedelinin on katı tutarında cezai şart uygulandığını, yerel Mahkemece aldırılan bilirkişi raporu ile SGK müfettiş raporları arasındaki çelişkilerin giderilmediğini belirterek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla Mahkemece dosyada bulunan delillerin takdirinde hata yapılmadan iddia ve savunma ile birlikte hukuka uygun şekilde değerlendirildiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar etmiş ayrıca eczane çalışanlarının da beyanlarının alınması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sahte reçete fatura etmek ve reçete içeriklerinin hak sahiplerine teslim edilmemiş olması nedeniyle eczane protokolünün (5.3.10) , (5.3.5.) ve (6.17) maddelerine istinaden verilen reçete bedelinin iadesi kararı ile uygulanan para ve uyarı cezalarının hukuka aykırılığının tespiti ile muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,