Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2023/5247 K.2024/3333

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 175.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalması nedeniyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalının sorumluluğunda olan Ordu İli, Gölköy İlçesi, ...

Mahallesinde bulunan ağaç elektrik direğinin 22.01.2016 tarihinde kırıldığını ve üzerinde bulunan iletkenlere ait sigortaların atması sonucu elektriklerin kesildiğini, aynı gün davalı şirkete ihbarda bulunulmasına rağmen müdahale edilmediğini, 3 gün sonra müvekkillerinden ...'in eşi ...'nun babası olan ...'in elektrik akımına kapılarak vefat ettiğini, murislerinin vefatı sebebiyle müvekkillerinin maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını ve zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek;

belirsiz alacak davası olarak müvekkilleri için ayrı ayrı şimdilik 1.000,00'er TL maddi 100.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 03.01.2023 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini ... için 304.774,00 TL'ye, ... için 37.431,73 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu olayda müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, müteveffanın enerjili hatta ip atarak müdahale etmesi karşısında ağır kusurlu olduğunu, savcılık dosyası kapsamının da bu hususun doğrulandığını, olay günü şirket personeli ile müteveffa arasında yapılan konuşmada kesinlikle direğe ve tellere müdahalede bulunulmaması hususunun söylendiğini, direğe ilişkin olarak dava dilekçesindeki nitelendirmelerin yerinde olmadığını, müvekkili şirketin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılardan ...'in eşi, ...'nun babası olan 28.12.1982 doğumlu ...'in 22.01.2016 tarihinde meydana gelen kazada elektrik akımına kapılması üzerine 24.01.2016 tarihinde vefat ettiği, her ne kadar davalı vekili tarafından direkler üzerine bakım çalışmalarının zamanında ve süresinde yapıldığı belirtilmişse de, dosya kapsamında temin edilen ve birbirini teyit eden 18.01.2019 ve 01.06.2022 havale tarihli bilirkişi heyet raporlarına göre, kar yağışlı hava şartlarında direk traversin eğilmiş olmasının yalnızca mücbir sebebe bağlanamayacağı,

bu durumun bakımın yetersiz ve gelişigüzel yapılmış olmasından kaynaklanabileceği, yetersiz bakım yapılması halinde bütün direklerde ve hatta aynı arıza meydana gelmeden yalnızca tek direkte de arıza meydana gelmesinin normal bir durum olduğu, hatlardaki bakımların ve denetimlerin yetersiz kaldığı, arızaların müdahale sırasının elektrik hatlarındaki tehlikeli durumları öngöremeyecek vatandaşların beyanı ile belirlenmesi nedenleriyle YEDAŞ'ın ve arıza bakım yüklenici firmasının müştereken ve müteselsilen ...'in elektrik akımına kapılarak ölmesi ile sonuçlanan olayda etkilerinin olduğu,

davalı ... şirketinin ağır özen yükümlülüğü ve kusursuz sorumluluğu bulunduğu, davacılar desteği ...'in yetkisi olmaksızın görevlilerin uyarılarına rağmen risk alarak arızaya kendisi müdahale edip uzak iletkenleri bir halat yardımı ile aşağı indirip elleri ile ayırarak arızayı çözmek istemesi nedeniyle olayın oluşumunda %80 oranında bölüşük kusuru bulunmakta ise de, davalının kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak, davalı ... ile eylem arasındaki nedensellik bağını kesecek nitelikte olmadığı,

tazminat bilirkişi raporuna göre davacılardan ...'in 304.774,00 TL, ...'nun 37.431,73 TL destekten yoksun kalma tazminatını davalıdan talep hakları bulunduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne; davacılardan ... için 304.774,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi ... için 37.431,73 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili; olayda tüm kusurun davalıda olduğunu, emsal kararlar dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, maddi tazminat yönünden geleceğe yönelik değişme ve hatalardan kaynaklanacak haklarının hükümde saklı tutulmadığını, belli olmayan dönemler yönünden daha yüksek oranlı artış yönteminin benimsenmesi, davacı çocuk yönünden 25 yaşına göre hesaplama yapılması ve evlenme ihtimali indiriminin yapılmaması gerektiğini ifade ederek, istinaf isteminde bulunmuştur.

2. Davalı vekili; bakım onarım çalışmalarının eksiksiz ve hatasız bir şekilde yerine getirildiğini, olayın meydana geldiği yerde hava şartlarının çok kötü olduğunu ve yoğun kar yağışı nedeniyle yolların vinçle dahi açılamadığını, müteveffanın cenazesine dahi ancak 3,5 saatte kepçe ve paletli ambulans ile ulaşılabildiğini, dolayısıyla dava konusu yerde elektrik yok ihbarına anında müdahale edilememesinin hayatın olağan akışına uygun olduğunu, elektrik kesintisinin mücbir sebepten kaynaklandığını, müteveffanın yetki ve sorumluluğu olmamasına rağmen enerjili hatta ip atarak müdahalede bulunması sebebiyle olayın meydana geldiğini,

hem mücbir sebep hem de müteveffanın ağır kusuru sebebiyle müvekkilinin sorumluluğunun ortadan kalktığını, kaldırma kararı sonrası alınan raporun denetime elverişli olmadığını, faiz başlangıç tarihinin olay tarihi olarak kabul edilemeyeceğini, davadaki taleplerin zamanaşımına uğradığını ifade ederek, istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararı temyiz etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden kaynaklı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme" kenar başlıklı 71 inci maddesi.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ikinci bölümünün "Genel Hükümler" başlığı altındaki "Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği" alt başlığında yer alan 5 inci maddesi.

3. Aynı Yönetmelik'in "Bakım ve onarım" başlıklı 27 nci maddesi.

3. Değerlendirme Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle önemli ölçüde tehlike arz eden işletmeyi işleten davalı şirketin bu faaliyeti nedeniyle oluşan zarardan kusursuz sorumlu olmasına, bu nedenle tazmin edilmesi gereken destekten yoksun kalma tazminatının usulünce belirlenmiş olmasına, bilirkişi raporunun daha önce alınan raporlar arasındaki çelişkiyi giderici, itirazları karşılar nitelikte ve taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık olarak düzenlendiğinin anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.