Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/134 K.2024/3792

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkilinin davalı bankadan tüketici kredisi çektiğini, davalıların dava dışı diğer bankalarla kartel oluşturduğunu bu nedenle serbest rekabet ortamı olsaydı ödeyeceği faizden daha fazla faiz ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla bilirkişi aracılığı ile tespit edilecek zararının 3 katından şimdilik 3.800,00 TL ‘sinin avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı tarafça Mahkemeye sunulan kredi sözleşmesinde geri ödeme tablosunda belirlenen ana para dışındaki ödeneceği kararlaştırılan (faiz, fon ve vergi gibi) kalemlerin toplamının 5.752,08 TL olduğu, bu miktarın üç katının ise 17.256,24TL olacağı anlaşılmaktadır.

Davacı, kartel faizi ödemek suretiyle malvarlığında doğrudan doğruya uğradığı eksilmenin (4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanunun 58 inci maddesine dayanarak) 3 katının ödenmesini talep etmektedir.

Buna göre davacı tarafından davaya konu beş kredi sözleşmesinden ödediği faiz nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü toplam zarar 5.752,08 TL, talep edebileceği tazminat ise 17.256,24 TL’den fazla olamaz.

Sonuç olarak reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.