Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/147 K.2024/3969

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin işletmesinde kullanılan sayacın, davalı şirket tarafından 09.02.2017 tarihinde hatalı ölçüm yaptığı gerekçesiyle değiştirildiğini, yapılan inceleme sonucunda sayacın %61,65 oranında fazla tüketim kaydettiğinin tespit edildiğini, 2015 yılı Haziran ayından beri fazla tüketim bedeli tahsil edildiğinin öğrenilmesi üzerine ....Noterliğince düzenlenen 10.08.2017 ve 07.11.2017 tarihli ihtarnameler gönderilerek fazla hesaplanan tüketim bedelinin 5 günlük süre içinde ödenmesinin talep edildiğini,

davalı şirketin sadece 90 günlük 1.622.525 kwh tüketim karşılığı bedeli ödemeyi ve bu ödemeyi de mahsup yoluyla yapmayı teklif ettiğini belirterek; şimdilik 10.000,00 TL için belirsiz alacak davası açarak fazla ödenen tüketim bedelinin tahsil edildiği tarihten itibaren başlayacak faiziyle birlikte tahsilini istemiş, 02.07.2019 tarihli bedel artırım dilekçesiyle talebini 3.172.821,42 TL alacağın tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsili olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dağıtım şirketi çalışanlarının sayacın hatalı kaydettiğinin tespiti üzerine yapılan kontrolde ise ölçü devresinin %62,62 oranında fazla değer kaydettiğinin tespit edildiğini, hatalı ölçüm yapan sayaç yerine geçici sayaç takıldığını, Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucu sayacın %61,65 oranında fazla tüketim yaptığının tespit edildiğini, faturaya esas sürenin Yönetmeliğin ilgili maddesi uyarınca doğru bulgu ve belgenin bulunması halinde on iki ayı geçemeyeceğini, yönetmelik gereği 90 günlük süre baz alınarak toplam 1.622.525 kwh fazla alınan tüketim değerinden kaynaklı tahakkukların iptal edilerek borçtan mahsup edilmesi gerektiğinin davacıya bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2017/536 E., 2021/126 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 1.977.526,02 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davalı idarenin şirketlerinden haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil ettiği 20 aylık ve toplam 3.076.503,62 TL tüketim bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğini, Aydın Bilim Sanayi ve Teknoloji İl Müdürlüğünde sayaca ilişkin ve tüketim bedelinin fazla tahsil edildiğine ilişkin tespitlerin tüketici konumunda bulunan şirketleri lehine olduğunu, Mahkeme kararında kabul edilen kısım için hesaplatılan ticari faize ilişkin hüküm kurulması gerekirken bu konuda karar verilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, sayacın %61,65 oranında fazla tüketim yaptığı dikkate alındığında sayacın hatalı kaydettiğinin başlangıcına ilişkin doğru bulgu, belge bulunmadığından 90 günün ve dağıtım şirketi tarafından yapılan en son işlem olan 09.02.2017 tarihli sayaç sökme işleminden geriye 90 günlük sürenin baz alınması gerektiğini, dolayısıyla hesaplamaya esas sürenin 08.02.2017-09.11.2016 tarihleri arası olan dönem dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, zira sayacın ne zamandan beri hatalı kaydettiği tespit edilemediğini,

Yönetmelik gereğince son 1 yıl öncesi faturalara yönelik karar verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, tarife kapsamında enerji birim fiyatı, vergiler ve fatura bileşenleri olan dağıtım bedeli, kayıp/kaçak bedeli, iletim, bedeli, sayaç okuma bedeli, Belediye Tüketim vergisi, TRT Payı ve Enerji Fonu gibi bedeller ilgili kamu kurumlarına ait olup şirket uhdesinde bulunmadığını ve bu bedellerden sorumluluğuna gidilmesinin mümkün olmadığını savunarak, kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2021/1523 E., 2022/1899 K. sayılı kararıyla; davalı vekilinin başvurusunun reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 3.076.503,62 TL'nin, 2.500.000,00 TL'sinin 31.08.2017 tarihinden, bakiye 576.503,62 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda belirtilen kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairemizin 02.05.2023 tarihli ve 2022/7960 E., 2023/1202 K. sayılı ilamıyla; davalının istinaf talebinin faizin başlangıç tarihi yönünden kabul edilmiş olmasına rağmen, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturmasının, ayrıca bu hususun yargılama giderleri yönünden gözetilmemiş olmasının, usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafın davalıya gönderdiği ....Noterliğinin 10.08.2017 tarihli ihtarnamesi ile 2.500.000,00 TL fazla tahsil edilen tüketim bedelinin 5 iş günü içerisinde ödenmesini talep ettiği, davalı tarafın bu ihtara 23.08.2017 tarihinde cevap verdiği,

dosya içerisinde davacı ihtarının davalıya tebliğ tarihine rastlanmamakla birlikte ihtarın cevap tarihi olan 23.08.2017 tarihi itibariyle tebliğ edildiğinin kabulü gerektiği, buna göre verilen ödeme süresinin 30.08.2017 tarihinde dolacağı, talep edilen 2.500.000,00 TL yönünden temerrüdün gerçekleştiği tarihin 31.08.2017 olduğu, bu durumda davalının, hatalı sayaç tüketim kaydından doğan fazla tahsilatı nedeniyle ödemesi gereken 3.076.503,62 TL'nin, 2.500.000,00 TL'sine 31.08.2017 tarihinden, bakiye 576.503,62 TL'sine ise dava tarihinden itibaren ticari avans faizi işletilmesi gerektiği gerekçesiyle;

davanın kısmen kabulü ile 3.076.503,62 TL'nin, 2.500.000,00 TL'sinin 31.08.2017 tarihinden, bakiye 576.503,62 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; somut olaya uygulanacak kanun hükümlerinin tespitinde hataya düşüldüğünü, İstinaf Mahkemesince 20 aylık döneme ait faturalara yönelik karar verilmesinin mevzuata açıkça aykırılık teşkil ettiği halde davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, hükme esas alınacağı kabul edilen hesaplamanın müvekkil şirket uhdesine girmeyen tutarları da kapsadığını, müvekkil şirketin dava açılmasına sebebiyet vermediğini, faiz hesaplamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, elektrik abonesi davacının sayacının fazla tüketim kaydetmesi nedeniyle ödenen bedelin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 08.05.2014 tarihli ve 28994 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemesince; yukarıda yer verilen yönetmelik hükmü uyarınca, sayacın fazla tüketim kaydettiğine ilişkin teknik tespit dikkate alınarak farkın aboneye iadesine karar verildiği, faizin davalı şirketin temerrüde düşürüldüğü tarihler dikkate alınarak belirlendiği anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,