Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/1708 K.2024/1806

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, davacı ... için 122.257,00 TL, davacı ... için 122.257,00 TL, davacı ... için 45.340,44 TL, davacı ... için 62.613,00 TL, davacı şirket için 105.794,00 TL mahrum kalınan kira alacağının, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, davacılar tarafından davalıdan ayrı ayrı satın alınan taşınmazların geç teslim edilmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı vardır.

Dosya içeriğine göre her bir davacı lehine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.