Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/2309 K.2024/2426

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklanan asıl ve birleşen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.03.2024 tarihli ek kararla, kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın, kesin olduğu gerekçesiyle asıl davada davalı birleşen davada davacı temyiz başvurusunun reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin altı numaralı alt bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez.

Dosyanın incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının 1 –a bendi uyarınca kaldırılarak yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verdiği kararın belirtilen kanun hükmüne göre kesin nitelikte olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.03.2024 tarihli ek kararda hatalı olarak kararın miktar itibariyle temyiz edilemeyeceği gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının gerekçesi itibariyle düzeltilerek onanması gerekir.