Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/259 K.2025/2143

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 maddesi uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... ... Müşaviri merkez kadrosunda görevli olan davalının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 86. maddesi gereğince 2012-2016 yılları arasında ... Halk Sağlığı Müdürü olarak görev yaptığını, görev yaptığı dönemde kendisine performansa dayalı döner sermaye ek ödemesi olarak toplamda 348.485,65 TL ödeme yapıldığını, ..

Müşaviri kadrosunda bulunan personele 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun'un (209 sayılı Kanun) 5. maddesine istinaden 28.11.2014 tarihli ve 29189 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 01.12.2014 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe giren "... ve Bağlı Kuruluşları Personeline Ek Ödeme yapılmasına Dair Yönetmelik (Yönetmelik)'' uyarınca ek ödeme yapılmasının da mümkün olmadığını ileri sürerek;

bilgi ve bilgilendirme eksikliğinden kaynaklanarak Kanun ve Yönetmeliğe aykırı olarak yapılan 348.485,65 TL ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkiline ... Müşaviri kadrosunda olduğu için değil, Bakan onayı ile 657 sayılı Kanun'un 86. maddesi uyarınca İl Sağlık Müdürlüğüne atanması nedeni ile ek ödeme yapıldığını, gerek mezkur Yönetmelik ve gerekse 209 sayılı Kanun'da 657 sayılı Kanun'un 86. maddesine göre görev yapan personele ek ödeme yapılamayacağına ilişkin herhangi bir maddenin bulunmadığını, ... Halk Sağlığı Müdürü olarak görev yaptığı yıllarda asaleten atanma şartlarını taşıdığı için tarafına döner sermaye ödemesi yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; denetime elverişli 21.08.2019 tarihli bilirkişi raporunda; ... Müşaviri kadrosunda bulunan personele 209 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılamayacağı, davalının ... Müşaviri olarak görev yaparken 657 sayılı Kanunun 86. maddesi uyarınca ...

İl Sağlık Müdürü olarak vekaleten atanması nedeniyle yürüttüğü görev için belirlenen döner sermaye ek ödemelerinden faydalanamayacağı, davalının davacı ...

Bakanlığına 348.485,65 TL borçlu bulunduğunu bildirildiği, davalının ... müşaviri olarak 375 sayılı KHK'nın Ek II sayılı cetvelinde sayılan bir kadro ve unvanda görev yaptığı ve aynı KHK'nın Ek 10. maddesi uyarınca kendisine ücret ve tazminat ödendiği, KHK'nın Ek 9/3. maddesine göre ek ödemeden yararlanma hakkının bulunmadığı, davalının almış olduğu ek ödemenin haksız olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, 348.485,65 TL'nin 11.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının, idarenin geri ödeme talebine ilişkin bu işleminin iptali için Mersin 1. İdare Mahkemesine dava açtığı, Mersin 1. İdare Mahkemesinin 22.12.2017 tarih ve 2017/864 E., 2017/2087 K. sayılı ilamı ile davanın reddine karar verildiği, işbu kararın da istinaf incelemesi sonucu Adana Bölge İdare Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli ve 2020/86 E., 2021/968 K. sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verilmesi sonucu kesinleştiği, davalıya yapılan ödemenin yersiz olduğunun Mahkeme kararı ile sabit olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dava dilekçesinde yer alan beyanlarını tekrar ederek müvekkiline yapılan ödemenin haksız olmadığını, hükme esas alınan raporun çelişkili ve yetersiz olduğunu, 26.09.1952 tarihli ve 152/44 E. K. ile 22.12.1973 tarihli ve 1973/14 E. K. sayılı Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararında.

İdarenin yokluk, açık hata, memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinde, süre aranmaksızın kanunsuz terfi veya intibaka dayanarak ödediği meblağı her zaman geri alabileceğine, bunun dışında kalan hatalı ödemelerin istirdadının, hatalı ödemenin ilk yapıldığı tarihten başlamak üzere 90 gün içinde kabil olduğuna ve 90 günlük süre geçtikten sonra istirdat edilemeyeceğine karar verildiğini, ancak davacının çok daha sonrasında ödemenin iadesini talep ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yersiz ödeme iddiasına dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan raporun denetime elverişli olmasına, Dairemizin 07.11.2013 tarihli ve 2013/16156 E., 2013/15500 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere davacı idare tarafından davalıya hataen fazla ödeme yapıldığı ve temyiz dilekçesinde belirtilen Danıştay İçtihadı Birleştirme Kararının şart tasarruf (hatalı terfi ve intibak gibi) işlemlerine ilişkin olduğundan somut olayda uygulama imkanının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR