Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/2910 K.2024/3191

Taraflar arasındaki kiracılığın tespiti, müdahalenin önlenmesi ve kiralananın teslimi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle, davalı ... yönünden davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince 16.02.2018 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairenin 25.09.2018 tarihli ve 2018/3640 E., 2018/9006 K. sayılı ilamıyla kararın onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekilinin maddi hata talebi yine Dairenin 20.02.2019 tarihli ve 2019/355 E., 2019/1675 K. sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

Bu defa davalı ... Elektrik Malzemeleri Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tavzih, ihtiyati tedbir ve yargılamanın iadesi başvuruları üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, tavzih talebinin reddine yönelik verilen ek karar, ihtiyati tedbir talebinin reddi ve yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine yönelik verilen kararlar, davalı ... Elektrik Malzemeleri Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda; Dairenin 29.11.2023 tarihli ve 2023/4973 E., 2023/3421 K. sayılı ilamı ile temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; davaya konu kira sözleşmesinde yıllık kira bedelinin 150.000,00 USD olduğunu, yeniden yargılama mahiyetinde olan tavzih talebinin reddi kararı tarihi olan 02.06.2023 tarihinde 1 USD kur değerinin 20,80 TL olup üç aylık kira bedeli karşılığı 37.500,00 USD'nin 780.000,00 TL'ye tekabül ettiğini, bu nedenle kesinlik sınırı üzerinde olduğunu, temyiz kesinlik sınırı belirlenmesinin maddi hataya dayalı olduğundan temyiz dilekçelerinin reddi kararının kaldırılmasını, dosyaya sunulan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilerek ilamların bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilinin işbu talebi üzerine Dairenin 02.04.2024 tarihli ve 2024/895 E., 2024/1273 K. sayılı ilamıyla; davalı vekilinin sair düzeltme taleplerinin reddine, yargılanmasının yenilenmesi talebine yönelik maddi hata isteği yönünden ise, yargılamanın iadesi talebinin ayrı bir dava olarak incelendiği, nitekim yargılamanın iadesi talebinin hakkında yargılamanın iadesi istenilen davanın devamı niteliğinde olmayıp bilâkis yeni bir dava olduğu, bu haliyle dava tarihi itibariyle kesinlik sınırının belirlenmesi gerekeceği gerekçesiyle, davalı vekilinin bu yöne ilişkin maddi hata talebinin kabulüne karar verilerek, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu sırada davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesine hitaben sunulan 13.07.2024 tarihli tavzih dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 09.02.2018 tarihli ve 2018/32 E., 2028/147 K. sayılı ilk (asıl) kararına karşı tavzih isteminde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2024 tarihli ek kararı ile, taraf vekillerinin tavzih taleplerinin daha önce değerlendirilmiş olduğu ve kararda maddi hata bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Tüm bu aşamalardan sonra, davalı vekili tarafından sunulan 04.06.2024 tarihli dilekçe ile Dairemizin yukarıda açıklanan 02.04.2024 tarihli ve 2024/895 E., 2024/1273 K. Sayılı kararına karşı maddi hatanın düzeltilmesi talebinde; 03.06.2024 tarihli dilekçesiyle ise, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen 27.05.2024 tarihli tavzih talebinin reddine yönelik ek karara karşı temyiz talebinde bulunulmuş olmakla; her iki dilekçe (talep) yönünden ayrı ayrı yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Davalı vekilinin 04.06.2024 tarihli Dairemiz kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin incelenmesinde;

Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.

Anılan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. Dosya içeriğine göre, Daire kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin 03.06.2024 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen alacak davalarına ilişkin nihai kararlar ile kira ilişkisinden doğan ve üç aylık kira tutarı kesinlik sınırını geçmeyen diğer davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Kural olarak tavzih kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabilirse de; aslı istinaf ya da temyiz edilemeyen bir hükmün tavzihine ilişkin mahkeme kararı da istinaf ya da temyiz edilemez. (Hukuk Genel Kurulunun 15/03/1969 tarihli ve 2/466-178 sayılı kararı)

Dairemizin (yukarıda belirtilen 29.11.2023 tarihli ve 2023/4973 E., 2023/3421 K. sayılı ve 02.04.2024 tarihli ve 2024/895 E., 2024/1273 K. sayılı) ilamlarında da değerlendirildiği ve belirtildiği üzere, davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen tavzih kararının dayanağı olan asıl karar ile bu karara bağlı olarak verilen (tavzih talebinin reddine yönelik) ek karar, HMK'nın 362/1-b maddesi kapsamında miktar itibariyle kesin olduğundan, davalı vekilinin temyiz talebinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.