Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2024/3600 K.2025/3096

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin, kardeşi olan davalılardan ... ile ...

Kooperatifine bağlı olarak çalışan minibüsü ortak aldıklarını, ancak trafik işlemleri ile kooperatif işlemlerinin yapılması aşamasında müvekkilinin bulunmadığını, bunu fırsat bilen davalı ...'nın davaya konu minibüsün plaka ve hat kaydını kendi adına yaptırdığını, davalılardan ...'nın müvekkiline iki kez ortaklık payı ödediğini, sonrasında ise muvazaalı şekilde davaya konu minibüsü ve hat kaydını önce akrabası olan dava dışı ...'ye, bir süre sonra da davalılardan oğlu ...'a devretmesi üzerine aralarında çekişme oluştuğunu, müvekkilinin daha önce bu hususta Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2013/142 E. sayılı davayı açtığını,

bu davada verilen kararın Yargıtay denetiminden geçip onanarak kesinleştiğini, kesinleşen davada minibüsün davalı ... tarafından iktisap edildiği tarihten dava tarihi olan 28.02.2013 tarihine kadarki hatlı minübüse ortaklık payının nakden belirlendiğini, bu miktarın icra yoluyla tahsil edildiğini, ancak 28.02.2013 kesinleşen dosyanın dava tarihinden bu yana müvekkiline hiçbir ödeme yapılmadığını, bu dava ile aktif olarak bu takvim dilimi içinde çalışan hatlı minibüs gelirini yine davalıların aldığını, kendi lehlerine payları oranında haksız zenginleştiklerini ileri sürerek;

ortaklığa konu minibüsün müvekkili adına hükmen tesciline, kesinleşen dosyanın dava tarihi olan 28.02.2013 tarihinden kesinleşme tarihi olan 06.12.2019 tarihine kadarki sürede müvekkiline verilmeyen ortaklık payından belirsiz alacak olarak şimdilik 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili; davayı ispata yarar hiçbir belge ve bilgi mevcut olmadığını, davacının 09.04.2020 tarihinde açtığı davanın dava şartı yokluğundan reddedildiğini, 2020/460 E. sayılı dosyaya ilişkin öncesinde Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/142 E. sayılı dosyası ile eldeki dava konusunun aynı nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla. Mahkemenin 2013/142 E., 2018/119 K. sayılı dosyası incelendiğinde, davacının eldeki davaya konu minibüs ortaklığına ilişkin olarak adi ortaklığın tasfiyesi amaçlı açtığı davada ortaklığın tasfiyesine ve 2017 yılına kadarki tasfiye alacağının davacıya ödenmesine karar verildiği,

bu kararın 29.11.2019 tarihinde kesinleştiği, Mahkemece eldeki davada 2017, 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin davacının tasfiye alacağının hesaplanması için bilirkişi raporu alındığı ve alınan raporda davacının tasfiyenin kesinleştiği tarihe kadarki tasfiye alacağının 62.216,00 TL olarak tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 62.216,00 TL tasfiye alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte dahili davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/142 E., 2018/19 K. sayılı dosyasında adi ortaklığın tasfiyesine ve tasfiye payının tahsiline karar verildiği, Mahkemece Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/142 E. sayılı karar tarihinden kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için davacının tasfiye payı hesaplanarak karar verilmesi yerinde değilse de istinaf edenin sıfatının gözetildiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ilk davada gelirden kâr payının müvekkiline icraen ödendiğini, böylece ortaklığın da hukuken ortaya çıktığını ve müvekkilinin de payını aldığını, ancak araç sürekli davalılarda olup onların namına çalıştırılıp gelirleri de onlarda kaldığı gibi, davalının önce baba oğul, babanın ölümü sonrasında ise varislerinin hiçbir zaman ortaklığın tesciline, Büyükşehir Belediyesi minibüs işletmesine,

trafik kaydına bu ortaklığın tesciline yanaşılmadığı için bu dava açılarak bu kez dava dilekçesinde adi ortaklıktan kaynaklı belirsiz gelir payı alacağının tahsili ve bu hakkın gerçekleşmesini sağlayan araç hat kaydına da ortaklığın tescili talebinde bulunulduğunu, Mahkemece geçmişteki gibi müvekkilinin ortaklık gelir payı belirlenip alacağı rutin hale getirildiği halde hat kaydına karar verilmediğini, hesaplanan ortaklık gelir payı alacağının ise çok az olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, adi ortaklığın tasfiyesi ile tasfiye alacağının tahsili istemine ilişkindir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,